خواص و مضرات و طبع گیاه بید : خواص پوست و عرق بید

خواص و مضرات و طبع گیاه بید : خواص پوست و عرق بید

خواص و مضرات و طبع گیاه بید : خواص پوست و عرق بید

خواص و مضرات و طبع گیاه بید

 
نام های دیگر : خِلاف «خَلاف»  ، صفصاف .

نام لاتین : Willow
خاصیت درمانی :

در چین جوشانده ی سر شاخه های جوان یا برگ های بید مجنون که در چین فراوان کاشته می شود به صورت محلول برای شست و شوی آبسه ها ، زخم ها و موارد ناراحتی های پوستی به کار می رود .
جوشانده ی پوست ساقه های جوان و ریشه ی بید مجنون در حمام برای شست و شوی بدن در موارد التهاب های پوست بدن که در نتیجه ی انگل و قارچ تولید شده کاربرد دارد .
صمغ بید مجنون و همچنین کرک ها و تازه های پنبه ای تخم بید مجنون روی زخم های بد گذارده می شود و خیلی نافع است .
در استعمال داخلی از جوشانده ی پوست ساقه های جوان و ریشه و یا برگ درخت بید مجنون برای معالجه ی یرقان ، روماتیسم ، تب ها و سوزاک استفاده می شود .
خاکستر ریشه ی بید مجنون که با روغن کلزا مخلوط شده باشد به عنوان پماد و روغن به جوش های اطراف دهان مالیده می شود .

 

خواص و مضرات و طبع گیاه بید 
به علاوه بید مجنون حشره کش و قارچ کش نیز می باشد . از جوشانده ی پوست ساقه های جوان سرخ بید هم برای روماتیسم و از گردو از جوشانده ی پوست سرخ بید به عنوان بند آوردنده ی خون مانند دارو های قابض و برای تسکین درد زخم ها و جراحت ها استفاده می شود .
از پوست سرشاخه ها و برگ سرخ بید هم در استعمال داخلی برای قطع اسهال خونی و برای شست و شوی زخم های آبله تجویز می شود .
از فوکا ماده ای شیرین که از نوع منها می باشد به نام بید خشت گرفته می شود که دارای خواصی نسبتا مشابه شیر خشت  است .
دم کرده یا جوشانده ی پوست بید که معمولا مصرف می شود به مقدار ۵۰ گرم پوست در هزار گرم آب تهیه می شود و یک فنجان قبل از هر غذا خورده می شود . از نظر دارویی ماده ی عامل بید ماده ی سالیسین  است که بخصوص در پوست آن وجود دارد .
گلوکوزید سالیسین در کنترل روماتیسم مفصلی حاد، اگر هر ۴-۳ ساعت ۲ گرم مصرف شود مؤثر است.

 

 

خواص و مضرات و طبع گیاه بید 
ترکیبات:

در پوست درخت بید وجود گلوکزید سالیسین تأیید شده است و در بید دره گلوکزید سالیسین و در برگ های تازه اش در حدود ۵% درصد ماده دافنه فلاوونولوزید و در شاخه های آن پوپولوزید مشخص شده است. از بید سرخ یا بید گلوکوزیدی به نام سالی پورپوزید جدا شده است. گزارش بررسی های شیمیایی دیگری نشان می دهد که در بید مجنون آنزیم سالیسیناز و سالی سیکوزید و ویتامین C وجود دارد و عصاره برگ های آن دارای خاصیت آنتی بیوتیک در برابر استافیلوکوکوس می باشد. به علاوه در پوست درختان بید، موم، صمغ، اکسالات آهک و تانن وجود دارد. از بید بیدخشتی یا فوکایید خشت گرفته می شود در پوست بید سرخ و فِک مقدار تانن تا ۱۲% می رسد.
اشکال دارویی:

برگ، سرشاخه، پوست ساقه، صمغ، ریشه.

 

 

خواص و مضرات و طبع گیاه بید 
مشخصات عمومی بیدها:

بیدها گیاهانی هستند به صورت درخت یا درخچه دارای برگ های بیضی باریک، نوک تیز. در تعدادی از بیدها،طول برگ ها کوتاه و در عده ای بلند تا ۱۶ سانتی متر طول و ۲-۱ سانتی متر عرض می باشد. هر ساله برگ ها خزان شدهو می ریزند و در بهار مجداً سبز می شوند. گل های آنها که معمولاً در اوایل بهار ظاهر می شوند به صورت شاتون نر و شاتون ماده تخم مرغی یا دراز روی یک پایه و دو پایه، سر به طرف بالا و در کنار شاخه گل دهنده ظاهر می شود. میوه آنها به شکل کپسول است که در ماه های آخر تابستان با دو دریچه باز می شوند و دانه های متعددی که داخل ه میوه وجود دارد و هر یک مجهز به یک کاکل پوشیده از تار و کرک ابریشمی هستند بیرون ریخته و با باد به آسانی به اطراف پراکنده می شوند. تمام بیدها معمولاً کم و بیش برای سبد بافی استفاده می شوند ولی تعدادی از آنها برای سبد بافی بسیار مناسب هستند که آنها را بیدهای سبد باف می نامند و عده ای نیز برای سبد بافی چندان مناسب نیستند زیرا شاخه های آنها ترد و شکننده است و تنها در مواردی که از انواع بیدهای مناسب د منطقه وجود داشته باشد از آنها نیز استفاده می شود.
گیاهی است که گونه های متعدد آن به صورت درخت یا درختچه در اغلب مناطق معتدله و نیمکره شمالی از جمله در ایران می روید که معروفترین آنها که از نظر کاربردی های داروی در پزشکی سنتی مورد توجه هستند و در ایران می رویند، و از خانواده Salicaceaae جنس Salix می باشند.
خواص و مضرات و طبع گیاه بید 
– بیدهایی که در سبد بافی کاربرد وسیعی دارند و به طور کلی گفته می شوند: فِک: در شمال ایران فک و در بقیه مناطق ایران بید و در کتب طب سنتی صفصاف ابیض و به انگلیسی Salicin willow و Withy گفته می شود. نام علمی آن Salix alba L. می باشد. در اغلب مناطق نیم خشک و نیم مرطوب استپی ایران وجود دارد. درختی است بزرگ به ارتفاع ۳۰-۲۵ متر، پوست آن قهوه ای تیره شاخه ها باریکبلند، نرم بدون گره و قرمز رنگ است و در جوانی کم و بیش کرکدار است.
بید مجنون: به انگلیسی Weeping willow گفته می شود نام علمی آن Salix babylonica است. بیدمجنون بومی چین و شمال آسیا می باشد. در ایران در مناطق مختلف کشور برای تزئین باغ ها کاشته می شود و معمولاً روی بید سیاه پیوند می کنند. درختی است به بلندی ۱۵-۱۰ متر با شاخه های باریک، بلند و قابل انعطاف و آویزان. برگ ها دراز به ابعاد ۱۶-۸   ۱ سانتی متر نوک تیز با دندانه های اره ای.

 

خواص و مضرات و طبع گیاه بید 
بید دره:

به انگلیسی Violet willow  نامیده می شود. نام علمی آن Salix daphnoides Will است. بید دره درختی است به بلندی حدود ۱۵ متر با شاخه های جوان سبز رنگ که به تدریج پس از مدتی به رنگ زیتونی قهوه ای یا شاه بلوطی تیره و گرد آلو مبدل می شود. برگ ها باریک دراز نوک تیز دندانه دار اره ای با رگبرگ های زرد، طول صفحه برگ ۱۰-۵ سانتی متر و عرض آن ۲-۵/۱ سانتی متر می باشد. دمبرگ آن خزی است. این درخت در ایران در دره چالوس در ارتفاعات ولی آباد و سیاه بیشه می روید.

 

خواص و مضرات و طبع گیاه بید 
فوکا:

این بید را در رامسر و شهسوار فوکا و در گیلان وی و ویدار می گویند. از این بید صمغی گرفته می شود که بیدخشت نامیده می شود. به انگلیسی Crack willow  می گویند. نام علمی آنSalix fragilis L. است. درختی است به بلندی ۲۰-۱۵ متر بومی اروپا و شمال آسیا و در جلگه های شمال ایران نیز می روید. در ایران فقط پایه های نر آن دیده شده است. گل های آن به شکل شاتون های زرد در اوایل بهار همراه برگ ها ظاهر می شود. شاخه های آن کمی مانند بیدمجنون است و از تاج درخت آویزان می شود و ترد و شکننده است.

 

خواص و مضرات و طبع گیاه بید 
سیاه بید:

در امیر آباد سردشت «رشه بی» می گویند. این درخت به عقیده بخی از گیاه شناسان تحت گونه ای از فوکاست وخیلی شبیه آن است. نام علمی آن Salix excela Gmelin  است. این درخت در جنگل های شمال ایران در دره چهل چای مینودشت تا آستارا و در مناطق نیم خشک استپی کشور از ارسباران و آذربایجان غربی و کردستان تا لرستان و اراک و فارس و کرمان و شمال خراسان از نیشابور و اخلمد تا بجنورد و شیروان و سرانجام در اطراف تهران در پس قلعه و دره کرج و در یزد انتشار دارد. درختی است به بلندی ۲۵ متر، شاخه های آن قطور و شکل آن شبیه فوکا می باشد.

 

خواص و مضرات و طبع گیاه بید 
سرخ بید:

به انگلیسی Purple osier  گفته می شود. نام علمی آن Elbursensis Boiss Salix است. سرخ بید درختچه ای است و گاهی نیز به شکل درخت با شاخه های بلند قابل انعطاف و ناشکننده که در پاییز به رنگ سرخ ارغوانی در می آید ظاهر می شود برگ های آن باریک دراز بیضی از دو طرف نوک تیز. روی برگ سبزب مایل به کبود، پشت برگ کمرنگ یا سفید. در قسمت پهن چالوس و در سیاه بیشه و پل زنگوله در ۲۶۰۰-۲۲۰۰ متر ارتفاع و در دره کرج و در رودبار و کرمانشاه و مناطق دیگر می روید.

 

خواص و مضرات و طبع گیاه بید 
بیدمشک:

به فارسی به طور کلی بیدمشک و گل بیدک می گویند. در کتب طب سنتی آن را با نام های گربه بید و بهرامجج و شاه بید و بید طبری و خلاف بان و وَشْع و خللاف بلخی نامبرده اند. نام علمی آن Salix aegyptiaca  است. درختچه ای دو پایه زینتی و گاهی به صورت درخت ولی به هر حال بلندی آن متوسط و از ۸ متر تجاوز نمی کند. زیر پوست و روی چوب این درخت برجستگی های تیزی وجود دارد. برگ های آن در پایه های نرم و پایه های ماده متفاوت است، روی برگ سبز تیره و پشت آن کرکدار و روشن می باشد. برگ های درختان ماده معمولاً بیضی شکل و پهن تر از برگ های درختان نر است. گل های آن معطر می باشد. این درختچه بومی ایران است و در جنگل های جلگه ای شمال از دره چهل چای مینودشت در شرق گرگان تا دره تالار و هزار و نور و کجور، رامسر منجیل و آستارا تا اردبیل و ارسباران و همچنین در مناطق استپی و نیم خشک اصفهان، کرمان، شیراز و مناطق جنوبی البرز و توچال و هزاربند انتشار دارد. بنابراین وجه تسمیه آن که آن را بید مصری می دانند صحیح نیست گونه دیگری از بیدمشک به نام علمی Salix aegytica L. var longiforms Bornm در مناطق استپی نیم خشک البرز و زاگرس در اراک، همدان، آذربایجان شرقی و غربی و فارس کشت می شود و عرق بیدمشک بیشتر از این واریته به دست می آید. برگ ها و شاتون آن کوچکتر از بیدمشک اصلی است.

 

خواص و مضرات و طبع گیاه بید : خواص پوست و عرق بید

 

منبع : گیاهان دارویی

نت آنجل

 

About رضایی 3728 Articles

امام صادق علیه السلام فرمودند : محبـوبتـرین بـرادرانـم نزد من، کسـى است که عیبهایـم را به من اهدا کنـد

Be the first to comment

پاسخی بگذارید