netahgel

سایت خبری، سرگرمی و آموزشی نت آنجل

ذکرهای شریفه لا اله الا اللّه و اللّه اکبر ،لا اله الا اللّه وحده وحده وحده،لا اله الا اللّه وحده لا شریک له…

ذکرهای شریفه لا اله الا اللّه و اللّه اکبر ،لا اله الا اللّه وحده وحده وحده،لا اله الا اللّه وحده لا شریک له…

ذکرهای شریفه

 

 

 

 

 

 

*باب کسیکه بگوید: لا اله الا اللّه و اللّه اکبر*

بَابُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ

 

۱- مـُحـَمَّدُ بـْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى رَفَعَهُ عَنْ حَرِیزٍ عَنْ یَعْقُوبَ الْقُمِّیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ ثَمَنُ الْجَنَّهِ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَ اللَّهُ أَکْبَرُ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۴ روایه : ۱
ترجمه :
۱ـ حضرت صادق (ع ) فرمود: بهاى بهشت (گفتن ): (((لا اله الا و اللّه کبر))) است .

 

 

 

 

*باب کسیکه بگوید: لا اله الا اللّه وحده وحده وحده*

بَابُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ

 

۱- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ النُّعْمَانِ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ جَبْرَئِیلُ ع لِرَسُولِ اللَّهِ ص ‍ طُوبَى لِمَنْ قَالَ مِنْ أُمَّتِکَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ وَحْدَهُ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۵ روایه : ۱
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۱ـ حـضـرت صـادق (ع ) فـرمـود: جـبـرئیـل بـه رسـول خـدا گـفـت : خـوشـا بحال هر کس از امت تو که بگوید: (((لا اله الا وحده وحده وحده ))).

 

 

 

 

*باب کسیکه ده بار بگوید: لا اله الا اللّه وحده لا شریک له*

بَابُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ عَشْراً

 

۱- عِدَّهٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ عُثْمَانَ وَ عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ جَمِیعاً عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُغِیرَهِ عَنِ ابْنِ مُسْکَانَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ لَیْثٍ الْمُرَادِیِّ عَنْ عَبْدِ الْکـَرِیـمِ بـْنِ عُتْبَهَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ سَمِعْتُهُ یَقُولُ مَنْ قَالَ عَشْرَ مَرَّاتٍ قَبْلَ أَنْ تـَطـْلُعَ الشَّمـْسُ وَ قـَبـْلَ غـُرُوبـِهَا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ لَهُ الْمُلْکُ وَ لَهُ الْحَمْدُ یُحْیِی وَ یُمِیتُ وَ یُمِیتُ وَ یُحْیِی وَ هُوَ حَیٌّ لَا یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ کَانَتْ کَفَّارَهً لِذُنُوبِهِ ذَلِکَ الْیَوْمَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۵ روایه : ۱
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۱ـ عبدالکریم بن عقبه گوید: از حضرت صادق (ع ) شنیدم که مى فرمود: هر که پیش از زدن آفـتاب و هم پیش غروب آفتاب ده بار بگوید: (((لا اله الا اللّه وحده لا شریک له ، له المـلک و له الحـمـد یـحـیـى و یـمـیـت و یمیت و یحیى و هو حى لا یموت بیده الخیر و هو على کل شى ء قدیر))) کفاره گناهان آن روزش گردد.

 

 

 

 

 

۲- مـُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ عُمَرَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ ص مَنْ صَلَّى الْغَدَاهَ فَقَالَ قَبْلَ أَنْ یَنْفُضَ رُکْبَتَیْهِ عَشْرَ مـَرَّاتٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحـْدَهُ لَا شـَرِیـکَ لَهُ لَهُ الْمـُلْکُ وَ لَهُ الْحـَمـْدُ یـُحـْیـِی وَ یُمِیتُ وَ یُمِیتُ وَ یُحْیِی وَ هُوَ حَیٌّ لَا یَمُوتُ بِیَدِهِ الْخَیْرُ وَ هُوَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ وَ فِی الْمَغْرِبِ مِثْلَهَا لَمْ یَلْقَ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ عَبْدٌ بِعَمَلٍ أَفْضَلَ مِنْ عَمَلِهِ إِلَّا مَنْ جَاءَ بِمِثْلِ عَمَلِهِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۵ روایه : ۲
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۲ـ امـام صادق علیه السلام فرمود: رسول خدا (ص ) فرمود: هر که نماز صبح بخواند و پیش از آنکه زانوها را حرکت دهد (یعنى از آن حال که در وقت سلام نماز داشته تغییر نکند) ده بـار بـگـویـد: (((لا اله الا اللّه وحـده لا شریک له ، له الملک و له الحمد یحیى و یمیت و یـحـیـى (و هـو حـى لا یـمـوت ) بـیـده الخـیـر و هـو عـلى کـل شـى ء قـدیـر))) و در نـمـاز مـغـرب نـیـز چـنـیـن کـنـد هـیـچ بـنـده اى خـداى عزوجل را بکردارى بهتر از کردار او دیدار نکند مگر آن کس که مانند کار او (بدرگاه خداى عزوجل کارى ) آورده است .

 

 

*باب کسیکه بگوید: اشهد ان لا اله الا وحده لا شریک له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله*

بـَابُ مـَنْ قـَالَ أَشـْهـَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحـْدَهُ لَا شـَرِیـکَ لَهُ وَ أَشـْهـَدُ أَنَّ مـُحـَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ

 

۱- عـَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ سَعِیدٍ عَنْ أَبِی عُبَیْدَهَ الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ مَنْ قَالَ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ کَتَبَ اللَّهُ لَهُ أَلْفَ أَلْفِ حَسَنَهٍ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۶ روایه : ۱
ترجمه :
۱ـ حضرت باقر (ع ) فرمود: هر که بگوید: اشهد و ان لا اله الا وحده لا شریک له و اشهد ان محمدا عبده و رسوله ))) خداوند براى او هزار هزار حسنه بنویسد.

 

 

 

 

*بـاب کـسـیـکـه در هـر روز ده بـار بگوید: اشهد و ان لا اله الا وحده لا شریک له الها واحدا اءحدا صمدا لم یتخذ صاحبه و لا ولدا*

بـَابُ مـَنْ قـَالَ عَشْرَ مَرَّاتٍ فِی کُلِّ یَوْمٍ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ إِلَهاً وَاحِداً أَحَداً صَمَداً لَمْ یَتَّخِذْ صَاحِبَهً وَ لَا وَلَداً

 

۱- مـُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِی نَجْرَانَ عَنْ عَبْدِ الْعَزِیزِ الْعَبْدِیِّ عَنْ عُمَرَ بْنِ یَزِیدَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ قَالَ فِی کُلِّ یَوْمٍ عَشْرَ مَرَّاتٍ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ إِلَهاً وَاحِداً أَحَداً صَمَداً لَمْ یـَتَّخـِذْ صـَاحـِبـَهً وَ لَا وَلَداً کَتَبَ اللَّهُ لَهُ خَمْسَهً وَ أَرْبَعِینَ أَلْفَ حَسَنَهٍ وَ مَحَا عَنْهُ خَمْسَهً وَ أَرْبـَعـِیـنَ أَلْفَ سـَیِّئَهٍ وَ رَفـَعَ لَهُ خَمْسَهً وَ أَرْبَعِینَ أَلْفَ دَرَجَهٍ وَ فِی رِوَایَهٍ أُخْرَى وَ کُنَّ لَهُ حِرْزاً فِی یَوْمِهِ مِنَ السُّلْطَانِ وَ الشَّیْطَانِ وَ لَمْ تُحِطْ بِهِ کَبِیرَهٌ مِنَ الذُّنُوبِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۶ روایه : ۱
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۱ـ حضرت صادق (ع ) فرمود: هر که هر روز ده بار بگوید: (((اشهد و ان لا اله الا وحده لا شـریـک له الهـا واحـدا اءحـدا صـمـدا لم یـتـخـذ صـاحـبـه و لا ولدا))) خـداونـد بـراى او چـهـل و پـنـج هـزار حـسـنـه بـنـویـسـد، و چـهـل و پـنـج هـزار سـیـئه از او مـحـو کـنـد و چهل و پنج هزار درجه براى او بالا برد.
و در روایـت دیـگـرى اسـت کـه : ایـن ذکـر (که ده بار گفته است ) در آن روز براى او پناه گـاهـى مـحـکـم در بـرابر ملطان و شیطان باشد، و هیچ گناه کبیره اى پیرامون او را فرا نگیرد.

 

 

 

 

*باب کسیکه ده بار بگوید: یا اللّه یا الله*

بَابُ مَنْ قَالَ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ عَشْرَ مَرَّاتٍ

 

۱- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ أَیُّوبَ بْنِ الْحُرِّ أَخِی أُدَیْمٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ قَالَ یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ عَشْرَ مَرَّاتٍ قِیلَ لَهُ لَبَّیْکَ مَا حَاجَتُکَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۷ روایه : ۱
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۱- حضرت صادق علیه السلام فرمود: هر که ده بار بگوید: یا اللّه یا اللّه باو گفته شود: بله حاجتت چیست ؟

 

 

 

 

*باب کسیکه بگوید: لا اله الا اللّه حقا حقا*

بَابُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حَقّاً حَقّاً

 

۱- عـِدَّهٌ مـِنْ أَصـْحـَابـِنـَا عـَنْ أَحـْمـَدَ بـْنِ مـُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى الْأَرْمِینِیِّ عَنْ أَبِی عِمْرَانَ الْخـَرَّاطِ عـَنِ الْأَوْزَاعـِیِّ عـَنْ أَبـِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ قَالَ فِی کُلِّ یَوْمٍ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ حَقّاً حَقّاً لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ عُبُودِیَّهً وَ رِقّاً لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ إِیمَاناً وَ صِدْقاً أَقْبَلَ اللَّهُ عَلَیْهِ بِوَجْهِهِ وَ لَمْ یَصْرِفْ وَجْهَهُ عَنْهُ حَتَّى یَدْخُلَ الْجَنَّهَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۷ روایه : ۱
ذکرهای شریفه 
پترجمه :
۱- حـضـرت صادق (ع ) فرمود: هر کس در هر روز گوید: (((لا اله الا اللّه حقا حقا لا اله الا اللّه عـبـودیـه ورقـا، لا اله الا اللّه یـمـانـا و صـدفـا))) خـداونـد بـاو رو کـنـد و از او رو برنگرداند تا ببهشت رود.

 

 

 

 

*باب هرکس که یارب یارب بگوید*

بَابُ مَنْ قَالَ یَا رَبِّ یَا رَبِّ

 

۱- مـُحـَمَّدُ بـْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ أَیُّوبَ بْنِ الْحُرِّ أَخـِی أُدَیـْمٍ عـَنْ أَبـِی عـَبـْدِ اللَّهِ ع قـَالَ مَنْ قَالَ عَشْرَ مَرَّاتٍ یَا رَبِّ یَا رَبِّ قِیلَ لَهُ لَبَّیْکَ مَا حَاجَتُکَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۸ روایه : ۱
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۱- حـضرت صادق (ع ) فرمود: هر کس ده بار (((یارب یارب ))) گوید: بدو گفته شود: بله حاجتت چیست ؟

 

 

 

 

۲- أَحـْمـَدُ بـْنُ مـُحـَمَّدٍ وَ عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ جَمِیعاً عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ حـُمـْرَانَ قَالَ مَرِضَ إِسْمَاعِیلُ بْنُ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَقَالَ لَهُ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع قُلْ یَا رَبِّ یَا رَبِّ عَشْرَ مَرَّاتٍ فَإِنَّ مَنْ قَالَ ذَلِکَ نُودِیَ لَبَّیْکَ مَا حَاجَتُکَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۸ روایه : ۲
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۲- محمد بن حمران گوید: اسماعیل فرزند امام صادق علیه السلام بیمار شد پس حضرت صـادق (ع ) باو فرمود: بگو: (((یارب یارب ))) زیرا هرکس آن را بگوید باو ندا شود: بله حاجتت چیست .

 

 

۳- مـُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ مُعَاوِیَهَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ قَالَ یَا رَبِّ یَا اللَّهُ یَا رَبِّ یَا اللَّهُ حَتَّى یَنْقَطِعَ نَفَسُهُ قِیلَ لَهُ لَبَّیْکَ مَا حَاجَتُکَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۸ روایه : ۳
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۳- ابـو بـصـیـر گـویـد: حـضـرت صـادق (ع ) فرمود: هر که بگوید: (((یارب یاالله ، یارب یاالله ))) تا نفسش ببرد، باو گفته شود: بله حاجتت چیست ؟

 

 

 

*باب کسیکه بگوید: لا اله الا اللّه مخلصا*

بَابُ مَنْ قَالَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصاً

 

۱- الْحـُسـَیْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ مُعَلَّى بْنِ مُحَمَّدٍ وَ عِدَّهٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ جَمِیعاً عَنِ الْوَشَّاءِ عـَنْ أَحـْمـَدَ بـْنِ عـَائِذٍ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ السَّوَّاقِ عَنْ أَبَانِ بْنِ تَغْلِبَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قـَالَ یَا أَبَانُ إِذَا قَدِمْتَ الْکُوفَهَ فَارْوِ هَذَا الْحَدِیثَ مَنْ شَهِدَ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُخْلِصاً وَجـَبـَتْ لَهُ الْجَنَّهُ قَالَ قُلْتُ لَهُ إِنَّهُ یَأْتِینِی مِنْ کُلِّ صِنْفٍ مِنَ الْأَصْنَافِ أَ فَأَرْوِی لَهُمْ هَذَا الْحَدِیثَ قَالَ نَعَمْ یَا أَبَانُ إِنَّهُ إِذَا کَانَ یَوْمُ الْقِیَامَهِ وَ جَمَعَ اللَّهُ الْأَوَّلِینَ وَ الْآخِرِینَ فَتُسْلَبُ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مِنْهُمْ إِلَّا مَنْ کَانَ عَلَى هَذَا الْأَمْرِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۸ روایه : ۱
ترجمه :
۱- ابـان بن تغلب گوید: حضرت صادق (ع ) فرمود: اى ابان چون بکوفه این حدیث را (بـراى مـردم ) روایت کن : هر که شهادت دهد که معبودى جز خداى نیست در حالیکه (دین خود را بـراى او) پـاکـیـزه کـرده اسـت (و بـگـویـد: لا اله الا اللّه مـخلصا) بهشت براى او واجب گردد، گوید: عرضکردم : از هر دسته و گروهى نزد من (بدیدنم ) مى آیند آیا براى همه آنان این حدیث را روایت کنم ؟ فرمود: آرى اى ابان چون روز قیامت شود و خداوند همه اولین و آخـریـن را (در آنجا) گرد آورد (((لا اله الا الله ))) را از آنها بگیرد جز آنکس که بر این مذهب باشد (یعنى شیعه باشد).

توضیح :
گـویا ابان از این فرمایش بشگفت آمده و عرض کرده است : همه گروهى (از شیعه و سنى و فـرقـه هـاى بـسـیـارى کـه در میان شیعه و سنى هستند) نزد من مى آیند آیابراى همه این فرمایش را بگویم و این بشارت را به همه بدهم که هر که این شهادت را گفت بهشت بر او واجـب گـردد؟ و هـمـه ایـن فـرقـه ها با گفتن آن بهشت روند؟ امام (علیه السلام ) براى رفـع ایـن شـبهه فرمود: روز قیامت کلمه لا اله الا اللّه ز آنان گرفته شود، مجلسى (ره ) گوید: این که اول حدیث هم فرمود: (((من شهد))) یعنى هر که گواهى دهد اشاره به اینست که گفتار بى عقیده و قصد چنین پاداشى نداد، زیرا گواهى باید از صمیم قلب باشد، و نیز از (((مخلصا))) که در دنبال فرمود این مطلب آشکارا گردد زیرا (((مخلصا))) یعنى از روى اخـلاص دیـن بـاشـد و اخـلاص دین آنستکه آمیخته به هیچ نوعى از شرک نباشد مانند انکار رسالت و ولایت و انکار معاد و چیزهاى دیگر که از ضروریات دین است .

*باب کسیکه بگوید: ماشاء اللّه لا حول و لا قوه الا بالله*

بَابُ مَنْ قَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ

 

۱- مـُحـَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عـَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِذَا دَعَا الرَّجُلُ فَقَالَ بَعْدَ مَا دَعَا مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ قَالَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ اسْتَبْسَلَ عَبْدِی وَ اسْتَسْلَمَ لِأَمْرِی اقْضُوا حَاجَتَهُ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۹ روایه : ۱
ترجمه :
۱- حـضـرت صـادق (ع ) فـرمـود: هـرگـاه مـردى دعـا کـنـد و پس از دعا بگوید: ماشاءاللّه لاحـول و لاقـوه الا بـاللّه ))) خـداى عـزوجـل فـرمـایـد: بـنـده مـؤ مـن دل به من نهاد و تسلیم امر من گردید حاجتش را بر آورید.

 

 

 

 

۲- مـُحـَمَّدُ بـْنُ یـَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ جَمِیلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قـَالَ سـَمـِعـْتـُهُ یَقُولُ مَنْ قَالَ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ سَبْعِینَ مَرَّهً صَرَفَ عَنْهُ سَبْعِینَ نَوْعاً مِنْ أَنْوَاعِ الْبَلَاءِ أَیْسَرُ ذَلِکَ الْخَنْقُ قُلْتُ جُعِلْتُ فِدَاکَ وَ مَا الْخَنْقُ قَالَ لَا یَعْتَلُّ بِالْجُنُونِ فَیُخْنَقَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۸۹ روایه : ۲
ترجمه :
۲- جـمـیـل گـویـد: شـنـیـدم از حـضـرت صـادق (ع ) مـى فـرمـود: هر که هفتاد بار بگوید: (((مـاشـاءاللّه و لاحول و لاقوه الا باللّه ))) هفتاد نوع از نوع هاى بلا از او دور گردد که آسـانـتـریـن آنـهـا خناق (و خفه شدن ) است ، عرض کردم : فدایت شوم خناق چیست ؟ فرمود: بدیوانگى دچار نشود (یا کشته نشود) که خفه گردد.

 

 

 

*باب کسیکه بگوید:أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ*

بـَابُ مَنْ قَالَ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ

 

۱- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ عَبْدِ الصَّمَدِ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ حَمَّادٍ عَنْ أَبـِی جَعْفَرٍ ع قَالَ مَنْ قَالَ فِی دُبُرِ صَلَاهِ الْفَرِیضَهِ قَبْلَ أَنْ یَثْنِیَ رِجْلَیْهِ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ الَّذِی لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ ذُو الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ وَ أَتُوبُ إِلَیْهِ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ غَفَرَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ لَهُ ذُنُوبَهُ وَ لَوْ کَانَتْ مِثْلَ زَبَدِ الْبَحْرِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۰ روایه : ۱
ترجمه :
۱- حضرت باقر (ع ) فرمود: هر که دنبال نماز واجب پیش از آنکه پاهاى خود را تا کند (و بـر خـیـزد، یـا پـیـش از آنـکه از حالت و هیئت تشهد زانوهاى خود را دهد) سه بار بگوید: (((استغفر اللّه لذى لا اله الا هو الحى القیوم
ذوالجـلال و الاکـرام و اءتوب الیه ))) خداى عزوجل گناهش را بیامرزد گرچه (در زیادى ) مانند کف دریا باشند.

 

 

*باب گفتار در بامداد و شامگاه*

بَابُ الْقَوْلِ عِنْدَ الْإِصْبَاحِ وَ الْإِمْسَاءِ

 

۱- عـَلِیُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِیـمَ عـَنْ أَبِیهِ عَنْ عَلِیِّ بْنِ أَسْبَاطٍ عَنْ غَالِبِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ أَبِی عـَبـْدِ اللَّهِ ع فـِی قـَوْلِ اللَّهِ تـَبـَارَکَ وَ تـَعـَالَى وَ ظـِل الُهـُمْ بـِالْغـُدُوِّ وَ الْآص الِ قـَالَ هـُوَ الدُّعـَاءُ قـَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَ قَبْلَ غُرُوبِهَا وَ هِیَ سَاعَهُ إِجَابَهٍ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۰ روایه : ۱
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۱- حـضـرت صـادق (ع ) درباره گفتار خداى تبارک و تعالى : ((((و براى خدا سجده کنند آنـانـکـه در آسـمانها و زمینند خواه و ناخواه ، و سایه هاى آنان در بامداد و شامها))) (سوره رعـد آیـه ۱۵) فرمود: مقصود از آن دعاى پیش از زدن آفتاب و پیش از غروب آن است ، و آن ساعت اجابت است .

 

 

۲- عـِدَّهٌ مـِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ ابْنِ فَضَّالٍ عَنْ أَبِی جَمِیلَهَ عَنْ جَابِرٍ عَنْ أَبِی جـَعْفَرٍ ع قَالَ إِنَّ إِبْلِیسَ عَلَیْهِ لَعَائِنُ اللَّهِ یَبُثُّ جُنُودَ اللَّیْلِ مِنْ حَیْثُ تَغِیبُ الشَّمْسُ وَ تـَطـْلُعُ فـَأَکـْثـِرُوا ذِکـْرَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فِی هَاتَیْنِ السَّاعَتَیْنِ وَ تَعَوَّذُوا بِاللَّهِ مِنْ شَرِّ إِبْلِیسَ وَ جُنُودِهِ وَ عَوِّذُوا صِغَارَکُمْ فِی تِلْکَ السَّاعَتَیْنِ فَإِنَّهُمَا سَاعَتَا غَفْلَهٍ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۱ روایه : ۲
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۲ـ حـضـرت بـاقـر (ع ) فـرمـود: هـمـانـا ابـلیس که لعنت هاى خداوند بر او بادلشکرهاى شـبـانـه خـود را از آنـجا که خورشید غروب کند و از آنجا که بر آید (باطراف ) پراکنده کند، پس در این دو ساعت بسیار ذکر خدا گوئید، و از شر ابلیس و لشکریانش بخدا پناه بـریـد، و خـردسـالان خـود را در ایـن دو سـاعـت بـه خـدا بـسپارید زیرا که این دو ساعت ، ساعتهاى غفلت است (که مردمان در این دو ساعت از یاد خدا بیرون روند).

شــرح :
مـجـلسـى (ره ) گـویـد: گـویـا در کـلام مـحـذوفـى اسـت و اصـل کـلام اینطور است : (((یبث جنود اللیل و جنود النهار حیث تطلع الشمس ))) و بقرینه سـیـاق و روش کـلام در آن اهـمـال شـده ، و در برخى نسخه ها (((جنوده ))) بدون ذکر شب و روز است و آن ظاهرتر است .

 

۳- مـُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى وَ عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ جَمِیعاً عَنِ ابـْنِ أَبـِی عـُمَیْرٍ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَطِیَّهَ عَنْ رَزِینٍ صَاحِبِ الْأَنْمَاطِ عَنْ أَحَدِهِمَا ع قَالَ مَنْ قَالَ اللَّهُمَّ إِنِّی أُشْهِدُکَ وَ أُشْهِدُ مَلَائِکَتَکَ الْمُقَرَّبِینَ وَ حَمَلَهَ عَرْشِکَ الْمُصْطَفَیْنَ أَنَّکَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ الرَّحـْمَنُ الرَّحِیمُ وَ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُکَ وَ رَسُولُکَ وَ أَنَّ فُلَانَ بْنَ فُلَانٍ إِمَامِی وَ وَلِیِّی وَ أَنَّ أَبـَاهُ رَسـُولَ اللَّهِ ص وَ عـَلِیـّاً وَ الْحـَسـَنَ وَ الْحُسَیْنَ وَ فُلَاناً وَ فُلَاناً حَتَّى یَنْتَهِیَ إِلَیْهِ أَئِمَّتِی وَ أَوْلِیَائِی عَلَى ذَلِکَ أَحْیَا وَ عَلَیْهِ أَمُوتُ وَ عَلَیْهِ أُبْعَثُ یَوْمَ الْقِیَامَهِ وَ أَبْرَأُ مِنْ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ وَ فُلَانٍ فَإِنْ مَاتَ فِی لَیْلَتِهِ دَخَلَ الْجَنَّهَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۱ روایه : ۳
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۳- رزیـن از یـکـى از دو امـام بـاقر و یا صادق علیهماالسلام حدیث کند که فرمود: هر که بـگـویـد: (((اللهم انى اشهدک ملائکتک المقربین و حمله عرشک المصطفین انک انت اللّه لااله انت الرحمن الرحیم و ان محمدا عبدک و رسولک و ان فلان بن فلان (وبجاى آن نام امام زمان و پـدر بـزرگـوارش عـلیـهـمـاالسـلام را بـبـرد) امـامـى و ولیـى و ابـاء رسـول صـلى اللّه عـلیـه و آله و سـلم و عـلیا و الحسن و الحسین و فلانا و فلاناـ و امامان بـعـد از حـسـیـن عـلیـه السـلام را تـا بـرسد به امام زمان علیه السلام نام ببرد ائمتى و اولیـائى عـلى ذلک احیا و علیه اموت و علیه ابعث یوم القیامه و اءبرء من فلان و فلان و فلان ))) پس اگر در همان شب بمیرد وارد بهشت گردد.

توضیح :
(((فـلان و فـلان و فـلان ))) در آخـر دعـا کنایه از غاصبان خلافتند و در نسخه وافى یک (((فلان ))) دیگر هم هست که رویهم چهار مرتبه ذکر شده و آن چهارمى چناچه فیض (ره ) و مجلسى (قده ) گفته اند: کنایه از معاویه است .

 

۴- مـُحـَمَّدُ بـْنُ یـَحـْیـَى عـَنْ أَحـْمـَدَ بـْنِ مـُحـَمَّدٍ عـَنِ الْحَجَّالِ وَ بَکْرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِی إِسْحَاقَ الشَّعـِیـرِیِّ عـَنْ یـَزِیـدَ بْنِ کَلْثَمَهَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ أَوْ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ تَقُولُ إِذَا أَصـْبـَحـْتَ أَصـْبـَحـْتُ بـِاللَّهِ مـُؤْمـِنـاً عَلَى دِینِ مُحَمَّدٍ وَ سُنَّتِهِ وَ دِینِ عَلِیٍّ وَ سُنَّتِهِ وَ دِینِ الْأَوْصـِیـَاءِ وَ سـُنَّتـِهـِمْ آمـَنْتُ بِسِرِّهِمْ وَ عَلَانِیَتِهِمْ وَ شَاهِدِهِمْ وَ غَائِبِهِمْ وَ أَعُوذُ بِاللَّهِ مِمَّا اسْتَعَاذَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ ص وَ عَلِیٌّ ع وَ الْأَوْصِیَاءُ وَ أَرْغَبُ إِلَى اللَّهِ فِیمَا رَغِبُوا إِلَیْهِ وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّهَ إِلَّا بِاللَّهِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۲ روایه : ۴
ترجمه :
۴ـ یزید بن کلثم از حضرت صادق یا حضرت باقر علیهماالسلام حدیث کند که فرمود: چـون بـامـداد کـردى مـى گوئى : (((اصبحت باللّه مؤ منا على دین محمد و سنه و دین على و سنه و دین الاوصیاء و سنتهم آمنت بسر هم و علانیتهم و شاهد هم و غائبهم و اءعوذ باللّه مما استعاذ منه رسول اللّه (ص ) و على علیه السلام و الاوصیاء، و ارغب الى اللّه فیما رغبوا الیه و لا حول و لاقوه الا باللّه ))).

 

 

 

 

۵- عـَنـْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبِی أَیُّوبَ إِبْرَاهِیمَ بْنِ عُثْمَانَ الْخَزَّازِ عـَنْ مـُحـَمَّدِ بـْنِ مـُسْلِمٍ قَالَ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع إِنَّ عَلِیَّ بْنَ الْحُسَیْنِ ص کَانَ إِذَا أَصْبَحَ قَالَ أَبْتَدِئُ یَوْمِی هَذَا بَیْنَ یَدَیْ نِسْیَانِی وَ عَجَلَتِی بِسْمِ اللَّهِ وَ مَا شَاءَ اللَّهُ فَإِذَا فَعَلَ ذَلِکَ الْعَبْدُ أَجْزَأَهُ مِمَّا نَسِیَ فِی یَوْمِهِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۲ روایه : ۵
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۵ـ حضرت صادق (ع ) فرمود: همانا على بن الحسین علیهماالسلام چنین بود که چون بامداد مـى کرد مى فرمود: (((ابتداء یومى هذا بین یدى نسیانى و عجلتى بسم اللّه و ماشاءاللّه ))) (یـعنى من روز خود را پیش از آنکه خدا را فراموش کنم و از یاد او بچیز دیگرى شتاب کـنم بنام او آغاز مى کنم ، بنام خدا و آنچه خدا خواهد حضرت فرمود:) و چون بنده چنین کند او را از آنـچـه در آن روز فـراموش کند بس باشد (یعنى تا آخر روز ذکر خدا را فراموش کـرد هـمـیـن ذکـر کـه اول بامداد خوانده او را کفایت کند زیرا روز خود را بنام خدا آغاز کرده است ).

 

 

۶- عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ عَلِیِّ بْنِ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ جَمِیعاً عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ شِهَابٍ وَ سُلَیْمٍ الْفَرَّاءِ عَنْ رَجُلٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَنْ قَالَ هَذَا حِینَ یُمْسِی حُفَّ بـِجـَنـَاحٍ مـِنْ أَجـْنـِحـَهِ جـَبـْرَئِیـلَ ع حـَتَّى یُصْبِحَ أَسْتَوْدِعُ اللَّهَ الْعَلِیَّ الْأَعْلَى الْجَلِیلَ الْعـَظـِیـمَ نـَفـْسـِی وَ مـَنْ یـَعـْنـِیـنـِی أَمـْرُهُ أَسـْتـَوْدِعُ اللَّهَ نـَفـْسـِیَ الْمـَرْهـُوبَ الْمـَخـُوفَ الْمُتَضَعْضِعَ لِعَظَمَتِهِ کُلُّ شَیْءٍ ثَلَاثَ مَرَّاتٍ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۲ روایه : ۶
ترجمه :
۶ـ و نـیـز امـام صـادق عـلیـه السـلام فـرمـود: هـر کـه ایـن ذکـر را هنگامى که شب میکند (و داخـل در شـب مـى گـردد) سـه بـار بـگـویـد، بـبـالى از بـالهـاى جبرئیل علیه السلام پوشیده شود تا بامداد (و از همه آفات تا صبح نگهدارى شود و آن ذکر اینست 🙂 (((استودع اللّه لعلى الاعلى الجلیل العظیم نفسى و من یعنینى اءمره ، استودع اللّه نـفـسـى المـرهـوب المـخـوف المـتـضـعـضـع لعـظـمـتـه کل شى ء))).

 

 

 

 

۷- مـُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ وَ أَبُو عَلِیٍّ الْأَشْعَرِیُّ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنِ الْحـَجَّالِ عـَنْ عـَلِیِّ بـْنِ عـُقـْبـَهَ وَ غَالِبِ بْنِ عُثْمَانَ عَمَّنْ ذَکَرَهُ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ إِذَا أَمـْسـَیـْتَ قـُلِ اللَّهـُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ عِنْدَ إِقْبَالِ لَیْلِکَ وَ إِدْبَارِ نَهَارِکَ وَ حُضُورِ صَلَوَاتِکَ وَ أَصْوَاتِ دُعَائِکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ ادْعُ بِمَا أَحْبَبْتَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۳ روایه : ۷
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۷ـ و نـیـز آن حـضـرت عـلیـه السـلام فرمود: هنگامى که شب فرا رسید بگو: (((الهم انى اسـئلک عـنـد اقـبال لیلک و ادبار نهارک و حضور صلواتک و اصوات دعائک ان تصلى على محمد و آل محمد))) آنگاه بهر چه خواهى دعا کن (و هر چه از خدا خواهى آنگاه بخواه ).

 

 

 

 

 

۸- عـِدَّهٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ الْأَشْعَرِیِّ عَنِ ابْنِ الْقَدَّاحِ عَنْ أَبـِی عـَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ مَا مِنْ یَوْمٍ یَأْتِی عَلَى ابْنِ آدَمَ إِلَّا قَالَ لَهُ ذَلِکَ الْیَوْمُ یَا ابْنَ آدَمَ أَنَا یـَوْمٌ جَدِیدٌ وَ أَنَا عَلَیْکَ شَهِیدٌ فَقُلْ فِیَّ خَیْراً وَ اعْمَلْ فِیَّ خَیْراً أَشْهَدْ لَکَ بِهِ یَوْمَ الْقِیَامَهِ فـَإِنَّکَ لَنْ تَرَانِی بَعْدَهَا أَبَداً قَالَ وَ کَانَ عَلِیٌّ ع إِذَا أَمْسَى یَقُولُ مَرْحَباً بِاللَّیْلِ الْجَدِیدِ وَ الْکَاتِبِ الشَّهِیدِ اکْتُبَا عَلَى اسْمِ اللَّهِ ثُمَّ یَذْکُرُ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۳ روایه : ۸
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۸ـ و نـیـز آن حضرت علیه السلام فرمود: هیچ روزى نباشد که بر فرزند آدم در آید جز ایـنکه آن روز بدو گوید: اى پسر آدم من روز نوینى هستم و من بر تو گواهم ، پس در من حـرف خـوب بـزن ، و کار خیر بکن تا در قیامت برایت گواهى دهم زیرا پس از این هرگز مـرا نخواهى دید. فرمود: که على علیه السلام چنین بود که شب مى کرد مى فرمود: مرحبا بـایـن شـب تـازه و نـویـسـنـده گـواه ، بـنـویـسـیـد بـراى مـن بـنـام خـدا، سـپـس نـام خـداى عزوجل را یاد مى فرمود (و بر زبان جارى مى کرد).

 

 

 

۹- عـَلِیُّ بـْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ صَالِحِ بْنِ السِّنْدِیِّ عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بَشِیرٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بـْنِ بـُکَیْرٍ عَنْ شِهَابِ بْنِ عَبْدِ رَبِّهِ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ إِذَا تَغَیَّرَتِ الشَّمْسُ فَاذْکُرِ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ إِنْ کُنْتَ مَعَ قَوْمٍ یَشْغَلُونَکَ فَقُمْ وَ ادْعُ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۳ روایه : ۹
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۹ـ شـهـاب بـن عـبدربه گوید: شنیدم از حضرت صادق (ع ) علیه السلام که مى فرمود: هـنـگـامـیـکـه خـورشـیـد گـشـت (و غـروب آفـتـاب نـزدیـک شـد) پـس ذکـر خـداى عـزوجل کن و اگر با مردمى که تو را از ذکر خدا باز دارند پس از نزد آنان برخیز و دعا کن .

 

 

 

 

۱۰- عـِدَّهٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ شَرِیفِ بْنِ سَابِقٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ أَبِی قُرَّهَ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ ثَلَاثٌ تَنَاسَخَهَا الْأَنْبِیَاءُ مِنْ آدَمَ ع حَتَّى وَصَلْنَ إِلَى رَسـُولِ اللَّهِ ص کـَانَ إِذَا أَصـْبـَحَ یـَقـُولُ اللَّهـُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ إِیمَاناً تُبَاشِرُ بِهِ قَلْبِی وَ یـَقـِیـنـاً حَتَّى أَعْلَمَ أَنَّهُ لَا یُصِیبُنِی إِلَّا مَا کَتَبْتَ لِی وَ رَضِّنِی بِمَا قَسَمْتَ لِی وَ رَوَاهُ بـَعْضُ أَصْحَابِنَا وَ زَادَ فِیهِ حَتَّى لَا أُحِبَّ تَعْجِیلَ مَا أَخَّرْتَ وَ لَا تَأْخِیرَ مَا عَجَّلْتَ یَا حَیُّ یـَا قـَیُّومُ بـِرَحـْمـَتـِکَ أَسْتَغِیثُ أَصْلِحْ لِی شَأْنِی کُلَّهُ وَ لَا تَکِلْنِی إِلَى نَفْسِی طَرْفَهَ عَیْنٍ أَبَداً وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۲۹۴ روایه : ۱۰
ذکرهای شریفه 
ترجمه :
۱۰ـ و نیز آن حضرت علیه السلام فرمود: سه چیز را پیمبران از همدیگر ارث بردند (یا از هـمـدیـگـر نـسـخـه گـرفـتـنـد) از آدم عـلیـه السـلام (گـرفـتـه ) تـا رسـیـدنـد بـه رسول خدا (ص ) که همیشه بامداد که مى کرد مى گفت : (((اللهم انى اسئلک ایمانا تباشر به قلبى و یقینا حتى اءعلم انه لا یصیبنى الا ما کتبت لى و رضنى بما قسمت لى ))).
و این حدیث روایت را برخى از اصحاب ما روایت کرده و این جملات را هم به آن افزوده است : (((حـتـى لا احـب تعجیل ما اخرت و لا تاءخیر ما عجلت یا حى یا قیوم برحمتک استغیث اصلح لى شاءنى کله و لا تکلفى الى نفسى طرفه عین ابدا و صلى اللّه على محمد و آله ))).

 

 

ذکرهای شریفه
ذکرهای شریفه

 

منبع : اصول کافی

نت انجل

 

پاسخی بگذارید