دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها در دنیا و آخرت : احادیث اصول کافی

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها در دنیا و آخرت : احادیث اصول کافی

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

 

 

 

اصول کافی : باب دعاهاى کوتاه و مختصر براى همه حاجتهاى دنیا و آخرت
بَابُ دَعَوَاتٍ مُوجَزَاتٍ لِجَمِیعِ الْحَوَائِجِ لِلدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ
۱- عِدَّهٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ إِسْمَاعِیلَ بْنِ سَهْلٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جـُنـْدَبٍ عـَنْ أَبـِیـهِ عـَنْ أَبـِی عـَبـْدِ اللَّهِ ع قـَالَ قـُلِ اللَّهـُمَّ اجـْعَلْنِی أَخْشَاکَ کَأَنِّی أَرَاکَ وَ أَسـْعـِدْنـِی بـِتـَقْوَاکَ وَ لَا تُشْقِنِی بِنَشْطِی لِمَعَاصِیکَ وَ خِرْ لِی فِی قَضَائِکَ وَ بَارِکْ لِی فـِی قـَدَرِکَ حـَتَّى لَا أُحـِبَّ تـَأْخـِیرَ مَا عَجَّلْتَ وَ لَا تَعْجِیلَ مَا أَخَّرْتَ وَ اجْعَلْ غِنَایَ فِی نـَفـْسـِی وَ مـَتِّعـْنِی بِسَمْعِی وَ بَصَرِی وَ اجْعَلْهُمَا الْوَارِثَیْنِ مِنِّی وَ انْصُرْنِی عَلَى مَنْ ظَلَمَنِی وَ أَرِنِی فِیهِ قُدْرَتَکَ یَا رَبِّ وَ أَقِرَّ بِذَلِکَ عَیْنِی
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۶۸ روایه : ۱

ترجمه :
۱ـ حضرت صادق (ع ) فرمود: بگو (دعائى را که ترجمه اش چنین است ): (((بار خدایا مرا از خـود تـرسـان کـن چـنـانـکـه گـویـا تـرا بـچشم ببینم و با تقواى نسبت به خودت مرا سـعادتمند گردان ، و بوسیله نشاط در نافرمانیت مرا بدبخت مکن ، و خیر و سعادت مرا در حکم خود بخواه ، و قضا و قدر خود را بر من مبارک گردان تا بدانجا که پس افتادن آنچه را در آن شتاب دارى دوست نداشته باشم ، و شتاب در آنچه پس افتادنش را خواهى نخواهم ، و توانگرى مرا در خودم مقرر فرما، و بگوش و چشمم مرا بهره مند ساز، و آندو را وارث من گردان (یعنى آنچه از آندو بدست من آید براى من باقى نگهدار) و مرا بآن کس که به مـن ستم کند یارى فرما، و قدرت خودت را درباره او به من بنما اى پروردگار، و دیده ام را بدان روشن کن ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۲- أَبـُو عـَلِیٍّ الْأَشـْعـَرِیُّ عـَنْ مـُحـَمَّدِ بـْنِ عـَبـْدِ الْجـَبَّارِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَى عَنْ أَبِی سـُلَیـْمـَانَ الْجـَصَّاصِ عـَنْ إِبـْرَاهـِیمَ بْنِ مَیْمُونٍ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ اللَّهُمَّ أَعـِنِّی عـَلَى هـَوْلِ یـَوْمِ الْقـِیـَامـَهِ وَ أَخـْرِجْنِی مِنَ الدُّنْیَا سَالِماً وَ زَوِّجْنِی مِنَ الْحُورِ الْعِینِ وَ اکـْفـِنـِی مـَئُونـَتـِی وَ مـَئُونـَهَ عـِیـَالِی وَ مـَئُونَهَ النَّاسِ وَ أَدْخِلْنِی بِرَحْمَتِکَ فِی عِبَادِکَ الصَّالِحِینَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۶۹ روایه : ۲

ترجمه :
۲ـ ابـراهـیـم بن میمون گوید: شنیدم حضرت صادق (ع ) دعائى مى خواند (که ترجمه اش این است ): (((بار خدایا بر هراس روز قیامت مرا یارى فرما، و از دنیا سالم بیرونم ببر، و حـور العـین را به من تزویج کن ، و خرج خود و عیالم و خرج مردم را از من کفایت فرما، و مرا برحمت خود در زمره بندگان شایسته ات در آور))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۳- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنْ حَمَّادِ بْنِ عِیسَى عَنْ حَرِیزٍ عَنْ زُرَارَهَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قـَالَ قـُلِ اللَّهـُمَّ إِنِّی أَسـْأَلُکَ مـِنْ کـُلِّ خَیْرٍ أَحَاطَ بِهِ عِلْمُکَ وَ أَعُوذُ بِکَ مِنْ کُلِّ سُوءٍ أَحَاطَ بِهِ عـِلْمـُکَ اللَّهـُمَّ إِنِّی أَسـْأَلُکَ عـَافـِیَتَکَ فِی أُمُورِی کُلِّهَا وَ أَعُوذُ بِکَ مِنْ خِزْیِ الدُّنْیَا وَ عَذَابِ الْآخِرَهِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۶۹ روایه : ۳

ترجمه :
۳ـ زراره از حـضـرت بـاقر (ع ) حدیث کند که فرمود: بگو (دعائى را که ترجمه اش چنین اسـت ): (((بـار خـدایـا از تـو خواهم هر خوبى را که دانشت آن را فرا گرفته ، و به تو پناه برم از هر بدى که دانشت آن را احاطه کرده ، بار خدایا از تو خواهم عافیت خود را در همه کارهایم ، و پناه برم به تو از خوارى و رسوائى دنیا و از عذاب آخرت ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۴- مـُحـَمَّدُ بـْنُ یـَحـْیـَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى وَ عِدَّهٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ جـَمـِیعاً عَنْ عَلِیِّ بْنِ زِیَادٍ قَالَ کَتَبَ عَلِیُّ بْنُ بَصِیرٍ یَسْأَلُهُ أَنْ یَکْتُبَ لَهُ فِی أَسْفَلِ کِتَابِهِ دُعَاءً یُعَلِّمُهُ إِیَّاهُ یَدْعُو بِهِ فَیُعْصَمُ بِهِ مِنَ الذُّنُوبِ جَامِعاً لِلدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ فَکَتَبَ ع بـِخـَطِّهِ بـِسـْمِ اللَّهِ الرَّحـْمـَنِ الرَّحـِیمِ یَا مَنْ أَظْهَرَ الْجَمِیلَ وَ سَتَرَ الْقَبِیحَ وَ لَمْ یَهْتِکِ السِّتـْرَ عـَنِّی یـَا کـَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ یَا وَاسِعَ الْمَغْفِرَهِ یَا بَاسِطَ الْیَدَیْنِ بـِالرَّحْمَهِ یَا صَاحِبَ کُلِّ نَجْوَى وَ یَا مُنْتَهَى کُلِّ شَکْوَى یَا کَرِیمَ الصَّفْحِ یَا عَظِیمَ الْمَنِّ یـَا مـُبـْتَدِئَ کُلِّ نِعْمَهٍ قَبْلَ اسْتِحْقَاقِهَا یَا رَبَّاهْ یَا سَیِّدَاهْ یَا مَوْلَاهْ یَا غِیَاثَاهْ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَسْأَلُکَ أَنْ لَا تَجْعَلَنِی فِی النَّارِ ثُمَّ تَسْأَلُ مَا بَدَا لَکَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۶۹ روایه : ۴

ترجمه :
۴ـ عـلى بـن زیـاد گـوید: على بن بصیر بدان حضرت نامه نوشت و درخواست کرد که در پائین نامه اش دعائى براى او بنویسد و بیاموزد که بوسیله آن از گناهان نگهدارى شود و دعـائى جامع براى (حوائج ) دنیا و آخرت باشد، پس ‍ حضرت علیه السلام در پاسخش بـه خـط خود نوشت (دعائى که ترجمه اش اینست ): (((بسم اللّه الرحمن الرحیم اى کسیکه نـیک را آشکار کند، و زشت را بپوشاند، و پرده مرا ندرد، اى در گذشت کریم ، و اى خوش در گذرنده (از گناه ) اى وسیع در آمرزش اى پر بخشش در رحمت اى دمساز در هر راز، و اى پـایان هر شکایت ، اى در گذرنده با کرامت ، و اى بزرگ در منت ، اى آغاز کننده بهر نعمت جـلوتـر از اسـتحقاق آن ، اى پروردگار و اى آقا و اى فریاد رس ، رحمت بر محمد و آلش فرست و از تو خواهم که درد و زخم جا ندهى ))) سپس بخواه هر چه خواهى .

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۵- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِیسَى عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ الْبَرْقِیِّ وَ أَبِی طَالِبٍ عـَنْ بـَکـْرِ بـْنِ مـُحـَمَّدٍ عـَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ اللَّهُمَّ أَنْتَ ثِقَتِی فِی کُلِّ کُرْبَهٍ وَ أَنْتَ رَجَائِی فِی کُلِّ شِدَّهٍ وَ أَنْتَ لِی فِی کُلِّ أَمْرٍ نَزَلَ بِی ثِقَهٌ وَ عُدَّهٌ کَمْ مِنْ کَرْبٍ یَضْعُفُ عَنْهُ الْفـُؤَادُ وَ تـَقـِلُّ فـِیـهِ الْحـِیـلَهُ وَ یـَخـْذُلُ عـَنـْهُ الْقـَرِیـبُ وَ الْبـَعِیدُ وَ یَشْمَتُ بِهِ الْعَدُوُّ وَ تـَعـْنِینِی فِیهِ الْأُمُورُ أَنْزَلْتُهُ بِکَ وَ شَکَوْتُهُ إِلَیْکَ رَاغِباً فِیهِ عَمَّنْ سِوَاکَ فَفَرَّجْتَهُ وَ کـَشـَفـْتـَهُ وَ کـَفـَیـْتـَنِیهِ فَأَنْتَ وَلِیُّ کُلِّ نِعْمَهٍ وَ صَاحِبُ کُلِّ حَاجَهٍ وَ مُنْتَهَى کُلِّ رَغْبَهٍ فَلَکَ الْحَمْدُ کَثِیراً وَ لَکَ الْمَنُّ فَاضِلًا
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۰ روایه : ۵

ترجمه :
۵ـ حـضـرت صـادق (ع ) فـرمـود: (((اللهـم انـت ثـقـتـى فـى کـل کـربـه و انـت رجـائى فـى کـل شـده و انـت لى فـى کـل امـر نـزل بـى ثـقـه وعـده ، کـم مـن کـرب یـضـعـف عـنـه المـؤ اد و تـقـل فـیـه الحـیـله و یـخـذل عنه القریب و البعید، و یشمت به العدو تعمنینى فیه الامور انزلته بک و شکوته الیک راغبا فیه عمن سواک ففرحته و کشفته و کفیتنیه ، فاءنت ولى کل نعمه و صاحب کل حاجه و منتهى کل رغبه ؛ فلک الحمد کثیرا و لک المن فاضلا))).

۶- عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبَانٍ عَنْ عِیسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْقُمِّیِّ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِجَلَالِکَ وَ جَمَالِکَ وَ کَرَمِکَ أَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَ کَذَا
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۰ روایه : ۶

ترجمه :
۶ـ عیسى بن عبداللّه قمى از حضرت صادق (ع ) حدیث کند که فرمود: بگو: (((اللهم انى اسـئلک بـجـلالک و جمالک و کرامک ان تفعل بى کذا و کذا))) (و بجاى (((کذا و کذا))) حاجت خود را ذکر کند).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۷- عـَنـْهُ عـَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْفَضْلِ بْنِ یُونُسَ عَنْ أَبِی الْحَسَنِ ع قَالَ قَالَ لِی أَکْثِرْ مِنْ أَنْ تَقُولَ اللَّهُمَّ لَا تَجْعَلْنِی مِنَ الْمُعَارِینَ وَ لَا تُخْرِجْنِی مِنَ التَّقْصِیرِ قَالَ قُلْتُ أَمَّا الْمـُعَارِینَ فَقَدْ عَرَفْتُ فَمَا مَعْنَى لَا تُخْرِجْنِی مِنَ التَّقْصِیرِ قَالَ کُلُّ عَمَلٍ تَعْمَلُهُ تُرِیدُ بِهِ وَجْهَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَکُنْ فِیهِ مُقَصِّراً عِنْدَ نَفْسِکَ فَإِنَّ النَّاسَ کُلَّهُمْ فِی أَعْمَالِهِمْ فِی مَا بَیْنَهُمْ وَ بَیْنَ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ مُقَصِّرُونَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۰ روایه : ۷

ترجمه :
۷ـ فـضـل بن یونس از حضرت ابى الحسن (موسى بن جعفر) علیه السلام حدیث کند که آن حـضـرت بـه من فرمود: این دعا را بسیار بخوان : ((((اللهم ) لا تجعلنى من المعارین و لا تـخـرجنى من التقصیر))) (یعنى بار خدایا مرا از عاریت داده شدگان (ایمان ) قرار مده : و از تـقـصـیـر بیرون مبر) گوید: من عرضکردم : اما عاریت داده شدگان ، معنایش را دانستم ، آیـا مـعـنـاى (((مـرا از تـقصیر بیرون مبر))) چیست ؟ (و یعنى چه ؟) فرمود: هر کارى را که بـخـاطر خداى عزوجل انجام دهى پس خود را در آن کار پیش خود مقصر بدان ، زیرا که همه مردم در کارهایشان میان خود و خداى عزوجل تقصیر کار و مقصرند.

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۸- عـَنـْهُ عـَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ أَبَانٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَعْیَنَ قَالَ قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ ع لَقَدْ غـَفـَرَ اللَّهُ عـَزَّ وَ جـَلَّ لِرَجـُلٍ مِنْ أَهْلِ الْبَادِیَهِ بِکَلِمَتَیْنِ دَعَا بِهِمَا قَالَ اللَّهُمَّ إِنْ تُعَذِّبْنِی فَأَهْلٌ لِذَلِکَ أَنَا وَ إِنْ تَغْفِرْ لِی فَأَهْلٌ لِذَلِکَ أَنْتَ فَغَفَرَ اللَّهُ لَهُ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۱ روایه : ۸

ترجمه :
۸ـ حضرت باقر (ع ) فرمود: به حقیقت و راستى که خدا مردى بیابانى را با دو کلمه که بـا آنـهـا بـدرگـاه خـداونـد دعا کرد آمرزید (و آن دو کلمه این بود که ) گفت : (((اللهم ان تـعـذبـنـى فـاءهل لذلک انا، و ان تغفر لى فاءهل لذلک انت ))) (یعنى بار خدایا اگر مرا عذاب فرمائى پس من سزاوار آنم ، و اگر بیامرزى پس تو شایسته آنى ) پس خداوند او را آمرزید.

۹- عَنْهُ عَنْ یَحْیَى بْنِ الْمُبَارَکِ عَنْ إِبْرَاهِیمَ بْنِ أَبِی الْبِلَادِ عَنْ عَمِّهِ عَنِ الرِّضَا ع قَالَ یَا مـَنْ دَلَّنـِی عـَلَى نـَفـْسـِهِ وَ ذَلَّلَ قَلْبِی بِتَصْدِیقِهِ أَسْأَلُکَ الْأَمْنَ وَ الْإِیمَانَ فِی الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۱ روایه : ۹

ترجمه :
۹ـ حـضـرت رضا علیه السلام (این دعا را مى خواند) فرمود: (((یا من دلنى على نفسه ، و ذلل قلبى بتصدیقه اسئلک الامن و الایمان فى الدنیا و الاخره ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۱۰- عـَلِیُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِیـمَ عـَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِی حَمْزَهَ عَنْ أَبِیهِ قـَالَ رَأَیـْتُ عـَلِیَّ بـْنَ الْحـُسـَیـْنِ ع فِی فِنَاءِ الْکَعْبَهِ فِی اللَّیْلِ وَ هُوَ یُصَلِّی فَأَطَالَ الْقِیَامَ حَتَّى جَعَلَ مَرَّهً یَتَوَکَّأُ عَلَى رِجْلِهِ الْیُمْنَى وَ مَرَّهً عَلَى رِجْلِهِ الْیُسْرَى ثُمَّ سَمِعْتُهُ یـَقـُولُ بـِصـَوْتٍ کـَأَنَّهُ بـَاکٍ یـَا سـَیِّدِی تُعَذِّبُنِی وَ حُبُّکَ فِی قَلْبِی أَمَا وَ عِزَّتِکَ لَئِنْ فَعَلْتَ لَتَجْمَعَنَّ بَیْنِی وَ بَیْنَ قَوْمٍ طَالَ مَا عَادَیْتُهُمْ فِیکَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۱ روایه : ۱۰

ترجمه :
۱۰- مـحـمـد بـن ابـى حـمـزه از پـدرش نـقـل کـنـد که گوید: شبى حضرت على بن الحسین عـلیـهـمـاالسـلام را در کـنـار خـانـه کـعـبـه دیـدم کـه نـمـاز مـى خـوانـد و قـیـام آنـرا طول داد تا بحدى که گاهى براى پاى راستش تکیه مى داد، و گاهى بر پاى چپ ، سپس شـنیدم با صدائى مانند شخص گریبان مى گفت : (((یا سیدى تعذبنى و حبک فى قلبى ،؟ امـا و عـزتـک لئن فـعـلت لتـجـمـعـن بـیـنـى و بـیـن قـوم طـال مـا عـادیـتـهـم فـیـک ))). (یـعـنـى آقـاى من آیا مرا عذاب کنى با اینکه دوستى تو را در دل دارم ؟ هـر آیـنـه بـعـزت سـوگـنـد اگر چنین کنى میان من و مردمى جمع کنى و یا مرا با مردمى گردآورى که دیر زمانى بخاطر تو با آنان دشمنى ورزیده ام ).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۱۱- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عُمَرَ بْنِ عَبْدِ الْعَزِیزِ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِنَا عَنْ دَاوُدَ الرَّقِّیِّ قَالَ إِنِّی کُنْتُ أَسْمَعُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع أَکْثَرَ مَا یُلِحُّ بِهِ فِی الدُّعَاءِ عَلَى اللَّهِ بِحَقِّ الْخَمْسَهِ یَعْنِی رَسُولَ اللَّهِ ص وَ أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ وَ فَاطِمَهَ وَ الْحَسَنَ وَ الْحُسَیْنَ ص
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۲ روایه : ۱۱

ترجمه :
۱۱- داود رقـى گـویـد: من شنیدم که حضرت صادق (ع ) بیشتر چیزى که در هنگام دعا بر آن اصـرار داشـت ایـن بـود کـه خـدا را بـحـق پـنـج تـن مـى خـوانـد، یـعـنـى رسول خدا (ص ) و امیرالمؤ منین و فاطمه و حسن و حسین صلوات اللّه علیهم اجمعین .

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۱۲- عـَنـْهُ عـَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحَکَمِ عَنْ أَبِی أَیُّوبَ عَنْ إِبْرَاهِیمَ الْکَرْخِیِّ قَالَ عـَلَّمـَنـَا أَبـُو عـَبـْدِ اللَّهِ ع دُعـَاءً وَ أَمـَرَنَا أَنْ نَدْعُوَ بِهِ یَوْمَ الْجُمُعَهِ اللَّهُمَّ إِنِّی تَعَمَّدْتُ إِلَیْکَ بـِحـَاجـَتـِی وَ أَنـْزَلْتُ بـِکَ الْیَوْمَ فَقْرِی وَ مَسْکَنَتِی فَأَنَا الْیَوْمَ لِمَغْفِرَتِکَ أَرْجَى مِنِّی لِعـَمـَلِی وَ لَمـَغـْفـِرَتـُکَ وَ رَحـْمـَتـُکَ أَوْسـَعُ مـِنْ ذُنـُوبـِی فـَتـَوَلَّ قَضَاءَ کُلِّ حَاجَهٍ هِیَ لِی بـِقـُدْرَتـِکَ عَلَیْهَا وَ تَیْسِیرِ ذَلِکَ عَلَیْکَ وَ لِفَقْرِی إِلَیْکَ فَإِنِّی لَمْ أُصِبْ خَیْراً قَطُّ إِلَّا مـِنـْکَ وَ لَمْ یـَصـْرِفْ عـَنِّی أَحَدٌ شَرّاً قَطُّ غَیْرُکَ وَ لَیْسَ أَرْجُو لاِخِرَتِی وَ دُنْیَایَ سِوَاکَ وَ لَا لِیَوْمِ فَقْرِی وَ یَوْمِ یُفْرِدُنِی النَّاسُ فِی حُفْرَتِی وَ أُفْضِی إِلَیْکَ یَا رَبِّ بِفَقْرِی
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۲ روایه : ۱۲

ترجمه :
۱۲ـ ابراهیم کرخى گوید: امام صادق علیه السلام دعائى بما آموخت و بما دستور داد که آنـرا در روز جـمـعـه بـخـوانیم : (((اللهم انى تعمدت الیک بحاجتى و اءنزلت بک الیوم فـقـرى و مـسـکـنـتـى فاءنا الیوم لمغفرتک اءرجا منى لعملى و لمغفرتک و رحمتک اءوسع من ذنـوبـى فـتـول قـضاء کل حاجه هى لى بقدرتک علیها و تیسیر ذلک علیک و لفقرى الیک فـانـى لم اصـب خـیـرا قـط الا مـنـک و لم یـصـرف عـنـى اءحـد شرا قط غیرک و لیس اءرجو لاخـرتى و دنیاى سواک ، و لا لیوم فقرى (و) یوم یفردنى الناس فى حفرتى و افضى الیک یا رب بفقرى ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۱۳- عـَلِیُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِیـمَ عـَنْ أَبـِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ عَطِیَّهَ عَنْ زَیْدٍ الصَّائِغِ قـَالَ قـُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع ادْعُ اللَّهَ لَنَا فَقَالَ اللَّهُمَّ ارْزُقْهُمْ صِدْقَ الْحَدِیثِ وَ أَدَاءَ الْأَمـَانـَهِ وَ الْمـُحـَافَظَهَ عَلَى الصَّلَوَاتِ اللَّهُمَّ إِنَّهُمْ أَحَقُّ خَلْقِکَ أَنْ تَفْعَلَهُ بِهِمُ اللَّهُمَّ وَ افْعَلْهُ بِهِمْ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۲ روایه : ۱۳

ترجمه :
۱۳- زیـد صـائغ گـویـد: بـه حـضـرت صـادق (ع ) عـرضـکـردم : بـراى ما دعا کن ، پس (دربـاره مـا دعـائى ) فـرمـود: (کـه تـرجـمـه اش ‍ ایـنـسـت ) (((بـار خدایا روزى ایشان کن راستگوئى و امانت دارى و محافظت بر اءداى نمازها را، بار خدایا اینان سزاوارترین خلق تو هستند که اینکار را درباره آنها انجام دهى بار خدایا آنرا درباره آنان انجام ده ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۱۴- عـِدَّهٌ مـِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ سَهْلِ بْنِ زِیَادٍ وَ عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عـَنْ أَبـِی حَمْزَهَ عَنْ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ ع قَالَ کَانَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ ص یَقُولُ اللَّهُمَّ مُنَّ عَلَیَّ بِالتَّوَکُّلِ عَلَیْکَ وَ التَّفْوِیضِ إِلَیْکَ وَ الرِّضَا بِقَدَرِکَ وَ التَّسْلِیمِ لِأَمْرِکَ حَتَّى لَا أُحِبَّ تَعْجِیلَ مَا أَخَّرْتَ وَ لَا تَأْخِیرَ مَا عَجَّلْتَ یَا رَبَّ الْعَالَمِینَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۲ روایه : ۱۴

ترجمه :
۱۴- حضرت على بن الحسین علیهما السلام فرمود: امیرالمؤ منین علیه السلام (در اینگونه دعـا) مـى فـرمـود: (((اللهـم مـن عـلى بـالتـوکـل عـلیک و التفویض الیک و الرضا بقدرک والتسلیم لامرک ، حتى لا احب تعجیل ما اخرت و لا تاخیر ما عجلت یا رب العالمین ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۱۵- مـُحـَمَّدُ بـْنُ یـَحـْیـَى عـَنْ أَحـْمـَدَ بـْنِ مـُحـَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ سُحَیْمٍ عَنِ ابْنِ أَبِی یـَعـْفـُورٍ قـَالَ سَمِعْتُ أَبَا عَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ وَ هُوَ رَافِعٌ یَدَهُ إِلَى السَّمَاءِ رَبِّ لَا تَکِلْنِی إِلَى نـَفـْسـِی طـَرْفـَهَ عـَیـْنٍ أَبـَداً لَا أَقـَلَّ مِنْ ذَلِکَ وَ لَا أَکْثَرَ قَالَ فَمَا کَانَ بِأَسْرَعَ مِنْ أَنْ تـَحـَدَّرَ الدُّمـُوعُ مـِنْ جـَوَانِبِ لِحْیَتِهِ ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَیَّ فَقَالَ یَا ابْنَ أَبِی یَعْفُورٍ إِنَّ یُونُسَ بـْنَ مـَتَّى وَکـَلَهُ اللَّهُ عـَزَّ وَ جَلَّ إِلَى نَفْسِهِ أَقَلَّ مِنْ طَرْفَهِ عَیْنٍ فَأَحْدَثَ ذَلِکَ الذَّنْبَ قُلْتُ فَبَلَغَ بِهِ کُفْراً أَصْلَحَکَ اللَّهُ قَالَ لَا وَ لَکِنَّ الْمَوْتَ عَلَى تِلْکَ الْحَالِ هَلَاکٌ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۳ روایه : ۱۵

ترجمه :
۱۵- ابـن اءبـى یـعـفـور گـویـد: شـنـیـدم از امـام صادق علیه السلام که در حالیکه دست بـآسـمـان بـرداشـتـه بـود مـى گـفـت : (((رب لا تـکـلنـى الى نـفـسـى طـرفه عین ابدا لا اقل من ذلک و لا اکثر))) (یعنى پروردگارا مرا چشم بهمزدنى بخودم وامگذار نه کمتر از آن و نـه بـیـشـتـر) گوید: اینرا گفت و اشک هایش از اطراف محاسنش مى ریخت ، سپس رو بمن کرد، و فرمود، اى پسر اءبى یعفور همانا یونس بن متى را خداوند کمتر از چشم بهمزدنى بـخـودش واگـذارد و آن گـنـاه را (یـعنى ترک اولى را) انجام داد، عرضکردم : خداوند کار شـمـا را نـیـکـو کـنـد آیـا آن کـار او را بـحـد کـفـر رسـانـیـد؟ نـه ولى مـردن بـا اینحال هلاکت است (و لایق بشاءن انبیاء و پیمبران الهى نیست ).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۱۶- عِدَّهٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ رَفَعَهُ قَالَ أَتَى جَبْرَئِیلُ ع إِلَى النَّبِیِّ ص فَقَالَ لَهُ إِنَّ رَبَّکَ یَقُولُ لَکَ إِذَا أَرَدْتَ أَنْ تَعْبُدَنِی یَوْماً وَ لَیْلَهً حَقَّ عِبَادَتِی فَارْفَعْ یـَدَیْکَ إِلَیَّ وَ قُلِ اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً خَالِداً مَعَ خُلُودِکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لَا مُنْتَهَى لَهُ دُونَ عِلْمِکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لَا أَمَدَ لَهُ دُونَ مَشِیئَتِکَ وَ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لَا جَزَاءَ لِقَائِلِهِ إِلَّا رِضَاکَ اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ کُلُّهُ وَ لَکَ الْمَنُّ کُلُّهُ وَ لَکَ الْفَخْرُ کُلُّهُ وَ لَکَ الْبَهَاءُ کُلُّهُ وَ لَکَ النُّورُ کُلُّهُ وَ لَکَ الْعِزَّهُ کُلُّهَا وَ لَکَ الْجَبَرُوتُ کُلُّهَا وَ لَکَ الْعَظَمَهُ کُلُّهَا وَ لَکَ الدُّنْیَا کُلُّهَا وَ لَکَ الْآخِرَهُ کـُلُّهـَا وَ لَکَ اللَّیـْلُ وَ النَّهـَارُ کـُلُّهُ وَ لَکَ الْخـَلْقُ کُلُّهُ وَ بِیَدِکَ الْخَیْرُ کُلُّهُ وَ إِلَیْکَ یَرْجِعُ الْأَمـْرُ کـُلُّهُ عـَلَانـِیـَتُهُ وَ سِرُّهُ اللَّهُمَّ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً أَبَداً أَنْتَ حَسَنُ الْبَلَاءِ جَلِیلُ الثَّنَاءِ سـَابـِغُ النَّعْمَاءِ عَدْلُ الْقَضَاءِ جَزِیلُ الْعَطَاءِ حَسَنُ الْآلَاءِ إِلَهُ مَنْ فِی الْأَرْضِ وَ إِلَهُ مَنْ فِی السَّمـَاءِ اللَّهـُمَّ لَکَ الْحـَمْدُ فِی السَّبْعِ الشِّدَادِ وَ لَکَ الْحَمْدُ فِی الْأَرْضِ الْمِهَادِ وَ لَکَ الْحَمْدُ طـَاقـَهَ الْعـِبَادِ وَ لَکَ الْحَمْدُ سَعَهَ الْبِلَادِ وَ لَکَ الْحَمْدُ فِی الْجِبَالِ الْأَوْتَادِ وَ لَکَ الْحَمْدُ فِی اللَّیـْلِ إِذَا یـَغـْشَى وَ لَکَ الْحَمْدُ فِی النَّهَارِ إِذَا تَجَلَّى وَ لَکَ الْحَمْدُ فِی الْآخِرَهِ وَ الْأُولَى وَ لَکَ الْحـَمـْدُ فـِی الْمـَثـَانـِی وَ الْقـُرْآنِ الْعـَظـِیـمِ وَ سـُبْحَانَ اللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِیعاً قـَبـْضـَتـُهُ یـَوْمَ الْقِیَامَهِ وَ السَّمَاوَاتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ سُبْحَانَهُ وَ تَعَالَى عَمَّا یُشْرِکُونَ سُبْحَانَ اللَّهِ وَ بِحَمْدِهِ کُلُّ شَیْءٍ هَالِکٌ إِلَّا وَجْهَهُ سُبْحَانَکَ رَبَّنَا وَ تَعَالَیْتَ وَ تَبَارَکْتَ وَ تَقَدَّسْتَ خَلَقْتَ کُلَّ شَیْءٍ بِقُدْرَتِکَ وَ قَهَرْتَ کُلَّ شَیْءٍ بِعِزَّتِکَ وَ عَلَوْتَ فَوْقَ کُلِّ شَیْءٍ بـِارْتـِفـَاعـِکَ وَ غـَلَبـْتَ کـُلَّ شـَیْءٍ بـِقـُوَّتِکَ وَ ابْتَدَعْتَ کُلَّ شَیْءٍ بِحِکْمَتِکَ وَ عِلْمِکَ وَ بـَعـَثـْتَ الرُّسـُلَ بـِکـُتـُبـِکَ وَ هـَدَیْتَ الصَّالِحِینَ بِإِذْنِکَ وَ أَیَّدْتَ الْمُؤْمِنِینَ بِنَصْرِکَ وَ قـَهـَرْتَ الْخَلْقَ بِسُلْطَانِکَ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ وَحْدَکَ لَا شَرِیکَ لَکَ لَا نَعْبُدُ غَیْرَکَ وَ لَا نَسْأَلُ إِلَّا إِیَّاکَ وَ لَا نَرْغَبُ إِلَّا إِلَیْکَ أَنْتَ مَوْضِعُ شَکْوَانَا وَ مُنْتَهَى رَغْبَتِنَا وَ إِلَهُنَا وَ مَلِیکُنَا
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۳ روایه : ۱۶

ترجمه :
۱۶- احمد بن محمد بن خالد در حدیث مرفوعى (که سند آن بمعصوم علیه السلام رسانده ) حـدیـث کند که جبرئیل خدمت پیغمبر (ص ) آمده و باو عرضکرد: همانا پروردگارت بتو مى فـرمـایـد: هـرگاه خواستى در شب و روزى چنانچه شاید مرا پرستش کنى پس دستهایت را بسوى من بردار و بگو: (((اللهم لک الحمد حمدا خالدا مع خلودک و لک الحمد حمدا لا منتهى له دون عـلمـک ، و لک الحـمـد حـمـدا لا امـد له دون مشیئتک ، و لک الحمد حمدا لا جزاء لقائله الا رضاک ، اللهم لک الحمد کله ، و لک المن کله ، و لک الفخر کله ، و لک البهاء کله ، و لک النور کله ، و لک العزه کلها، و لک الجبروت کلها، و لک العظمه کلها، و لک الدنیا کلها، و لک الاخـره کـلهـا، و لک اللیل و النهار کله ، و لک الخلق کله ، و بیدک الخیر کله ، و الیک یـرجـع الامـر کـله ، عـلانـیـتـه و سـره اللهـم لک الحـمـد حـمـدا ابـدا انـت حـسـن البـلاء، جلیل الثناء، سابغ النعماء، عدل القضاء، جزیل العطاء، حسن الالاء، اله (من ) فى الارض و اله (مـن ) فـى السـمـاء، اللهـم لک الحـمـد فى السبع الشداد، و لک الحمد فى الارض المـهـاد، و لک الحـمـد طـاقـه العـبـاد، و لک الحـمـد سـعـه البـلاد، و لک الحـمـد فـى الجـبـال الاوتـاد، و لک الحـمد فى اللیل اذا یغشى ، و لک الحمد فى النهار اذا تجلى ، و لک الحـمـد فـى الاخـره و الاولى ، و لک الحمد فى المثانى ، و القرآن العظیم ، و سبحان اللّه و بـحمده و الارض جمیعا قبضته یوم القیامه و السماوات مطویات بیمینه ، سبحانه و تـعـالى عـمـا یـشـرکـون ، سـبـحـان اللّه و بحمده کل شى ء هالک الا وجهه سبحانک ربنا و تـعـالیـت و تـبـارکـت و تـقـدسـت خـلقـت کـل شـى ء بـقـدرتـک ، و قـهـرت کـل شـى ء بـعـزتـک ، و عـلوت فـوق کـل شـى ء بـارتـفـاعـک ، و غـلبـت کـل شـى ء بـقـوتـک ، و ابـتـدعـت کـل شـى ء بـحـکـمـتـک ، و عـلمـک و بـعـثـت الرسـل بـکـتـبـک ، و هـدیـت الصـالحـیـن باذنک ، و ایدت المومنین بنصرک ، و قهرت الخلق بـسـلطـانـک ، لا اله الا انـت وحـدک لا شـریـک لک لا نـعـبـد غـیـرک و لا نسئل الا ایاک و لا نرغب الا الیک انت موضع شکوانا و منتهى رغبتنا و الهنا و ملیکنا))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۱۷- عـَلِیُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِیـمَ عـَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ مُعَاوِیَهَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ قَالَ لِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع ابْتِدَاءً مِنْهُ یَا مُعَاوِیَهُ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّ رَجُلًا أَتَى أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ ص فَشَکَا الْإِبـْطـَاءَ عـَلَیـْهِ فـِی الْجـَوَابِ فِی دُعَائِهِ فَقَالَ لَهُ أَیْنَ أَنْتَ عَنِ الدُّعَاءِ السَّرِیعِ الْإِجَابَهِ فـَقـَالَ لَهُ الرَّجـُلُ مـَا هـُوَ قَالَ قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الْعَظِیمِ الْأَعْظَمِ الْأَجَلِّ الْأَکْرَمِ الْمـَخـْزُونِ الْمـَکـْنـُونِ النُّورِ الْحَقِّ الْبُرْهَانِ الْمُبِینِ الَّذِی هُوَ نُورٌ مَعَ نُورٍ وَ نُورٌ مِنْ نُورٍ وَ نـُورٌ فـِی نـُورٍ وَ نـُورٌ عـَلَى نـُورٍ وَ نـُورٌ فـَوْقَ کـُلِّ نـُورٍ وَ نـُورٌ یُضِی ءُ بِهِ کُلُّ ظُلْمَهٍ وَ یُکْسَرُ بِهِ کُلُّ شِدَّهٍ وَ کُلُّ شَیْطَانٍ مَرِیدٍ وَ کُلُّ جَبَّارٍ عَنِیدٍ لَا تَقِرُّ بِهِ أَرْضٌ وَ لَا تَقُومُ بِهِ سَمَاءٌ وَ یَأْمَنُ بِهِ کُلُّ خَائِفٍ وَ یَبْطُلُ بِهِ سِحْرُ کُلِّ سَاحِرٍ وَ بَغْیُ کُلِّ بَاغٍ وَ حَسَدُ کُلِّ حَاسِدٍ وَ یـَتَصَدَّعُ لِعَظَمَتِهِ الْبَرُّ وَ الْبَحْرُ وَ یَسْتَقِلُّ بِهِ الْفُلْکُ حِینَ یَتَکَلَّمُ بِهِ الْمَلَکُ فَلَا یـَکـُونُ لِلْمـَوْجِ عـَلَیْهِ سَبِیلٌ وَ هُوَ اسْمُکَ الْأَعْظَمُ الْأَعْظَمُ الْأَجَلُّ الْأَجَلُّ النُّورُ الْأَکْبَرُ الَّذِی سـَمَّیـْتَ بـِهِ نـَفـْسـَکَ وَ اسـْتـَوَیـْتَ بـِهِ عَلَى عَرْشِکَ وَ أَتَوَجَّهُ إِلَیْکَ بِمُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ أَسْأَلُکَ بِکَ وَ بِهِمْ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَ کَذَا
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۴ روایه : ۱۷

ترجمه :
۱۷- مـعـاویـه بـن عمار گوید: حضرت صادق (ع ) بدون سخن و پرسشى بمن فرمود: اى مـعـاویـه آیـا مـى دانـى که مردى خدمت امیرالمؤ منین علیه السلام آمد و از اینکه اجابت دعایش دیر شده بود بآنحضرت شکایت کرد، آنحضرت باو فرمود: چرا دعاى سریع الاجابه را (یـعنى دعائى که زود باجابت رسد) نخواندى ؟ آنمرد عرضکرد: آندعا کدام است ؟ فرمود: بـگـو: (((اللهـم انـى اسـئلک بـاسـمـک العـظـیـم الاعـظـم الاجـل الاکـرم المـخـزون المکنون النور الحق البرهان المبین الذى هو نور، مع نور و نور من نـور و نـور فـى نـور، و نـور عـلى نـور و نـور فـوق کـل نـور، و نـور یـضـى ء بـه کـل ظـلمـه و یـکـسـر بـه کل شده و کل شیطان مرید و کل جبار عنید، لا تقر به ارض و لا تقوم به سماء، و یا من به کـل خـائف ، و یـبـطـل بـه سـحـر کـل سـاحـر، و بـغـى کـل بـاغ ، و حـسـد کـل حـاسـد، و یـتـصـدع لعـظـمـتـه البـر و البـحـر، و یـسـتـقـل بـه الفـلک ، حـیـن یـتـکـلم بـه المـلک ، فـلا یـکـون للمـوج عـلیـه سـبـیـل و هو اسمک الاعظم الاعظم ، الاجل الاجل النور الاکبر، الذى سمیت به نفسک ، و استویت به على عرشک و اءتوجه الیک بمحمد واهل بیته اسئلک بک و بهم ان تصلى على و محمد و آل محمد و ان تفعل بى کذا و کذا))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۱۸- عـِدَّهٌ مـِنْ أَصـْحـَابـِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ خَلَفِ بْنِ حَمَّادٍ عَنْ عَمْرِو بـْنِ أَبـِی الْمـِقـْدَامِ قَالَ أَمْلَى عَلَیَّ هَذَا الدُّعَاءَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع وَ هُوَ جَامِعٌ لِلدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ تـَقـُولُ بـَعـْدَ حَمْدِ اللَّهِ وَ الثَّنَاءِ عَلَیْهِ اللَّهُمَّ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَلِیمُ الْکَرِیمُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْوَاحِدُ الْقَهَّارُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْمَلِکُ الْجَبَّارُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الرَّحِیمُ الْغَفَّارُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ شـَدِیدُ الْمِحَالِ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْکَبِیرُ الْمُتَعَالِ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ السَّمِیعُ الْبَصِیرُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْمَنِیعُ الْقَدِیرُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْغَفُورُ الشَّکُورُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَمِیدُ الْمَجِیدُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ الْغـَفـُورُ الْوَدُودُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْحَنَّانُ الْمَنَّانُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنـْتَ الْحـَلِیـمُ الدَّیَّانُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْجَوَادُ الْمَاجِدُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْوَاحِدُ الْأَحَدُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْغَائِبُ الشَّاهِدُ وَ أَنْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الظَّاهِرُ الْبـَاطـِنُ وَ أَنـْتَ اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ بِکُلِّ شَیْءٍ عَلِیمٌ تَمَّ نُورُکَ فَهَدَیْتَ وَ بَسَطْتَ یَدَکَ فـَأَعـْطـَیـْتَ رَبَّنَا وَجْهُکَ أَکْرَمُ الْوُجُوهِ وَ جِهَتُکَ خَیْرُ الْجِهَاتِ وَ عَطِیَّتُکَ أَفْضَلُ الْعَطَایَا وَ أَهْنَؤُهَا تُطَاعُ رَبَّنَا فَتَشْکُرُ وَ تُعْصَى رَبَّنَا فَتَغْفِرُ لِمَنْ شِئْتَ تُجِیبُ الْمُضْطَرِّینَ وَ تـَکْشِفُ السُّوءَ وَ تَقْبَلُ التَّوْبَهَ وَ تَعْفُو عَنِ الذُّنُوبِ لَا تُجَازَى أَیَادِیکَ وَ لَا تُحْصَى نـِعـَمـُکَ وَ لَا یـَبـْلُغُ مـِدْحـَتَکَ قَوْلُ قَائِلٍ اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُمْ وَ رُوحـَهُمْ وَ رَاحَتَهُمْ وَ سُرُورَهُمْ وَ أَذِقْنِی طَعْمَ فَرَجِهِمْ وَ أَهْلِکْ أَعْدَاءَهُمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ وَ آتِنَا فـِی الدُّنـْیـَا حـَسـَنـَهً وَ فـِی الْآخِرَهِ حَسَنَهً وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ وَ اجْعَلْنَا مِنَ الَّذِینَ لَا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لَا هُمْ یَحْزَنُونَ وَ اجْعَلْنِی مِنَ الَّذِینَ صَبَرُوا وَ عَلَى رَبِّهِمْ یَتَوَکَّلُونَ وَ ثَبِّتْنِی بـِالْقـَوْلِ الثَّابـِتِ فِی الْحَیَاهِ الدُّنْیَا وَ فِی الْآخِرَهِ وَ بَارِکْ لِی فِی الْمَحْیَا وَ الْمَمَاتِ وَ الْمَوْقِفِ وَ النُّشُورِ وَ الْحِسَابِ وَ الْمِیزَانِ وَ أَهْوَالِ یَوْمِ الْقِیَامَهِ وَ سَلِّمْنِی عَلَى الصِّرَاطِ وَ أَجِزْنِی عَلَیْهِ وَ ارْزُقْنِی عِلْماً نَافِعاً وَ یَقِیناً صَادِقاً وَ تُقًى وَ بِرّاً وَ وَرَعاً وَ خَوْفاً مِنْکَ وَ فَرَقاً یُبْلِغُنِی مِنْکَ زُلْفَى وَ لَا یُبَاعِدُنِی عَنْکَ وَ أَحْبِبْنِی وَ لَا تُبْغِضْنِی وَ تَوَلَّنِی وَ لَا تَخْذُلْنِی وَ أَعْطِنِی مِنْ جَمِیعِ خَیْرِ الدُّنْیَا وَ الْآخِرَهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ وَ أَجِرْنِی مِنَ السُّوءِ کُلِّهِ بِحَذَافِیرِهِ مَا عَلِمْتُ مِنْهُ وَ مَا لَمْ أَعْلَمْ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۵ روایه : ۱۸

ترجمه :
۱۸- عـمـرو بـن ابـى المـقدام گوید: حضرت صادق (ع ) ایندعا را که جامع حاجتهاى دنیا و آخرت است بمن دیکته فرمود: (و فرمود:) که پس از حمد و ثناى خداوند مى گویى :
(((اللهم انت اللّه لا اله الا انت الحلیم الکریم ، و انت اللّه لا اله الا انت العزیز الحکیم ، و اءنـت اللّه لا اله الا انـت الواحـد القهار، و انت اللّه لا اله الا اءنت الملک الجبار، و انت اللّه لا اله الا انـت الرحـیـم الغـفـار، و انـت اللّه لا اله الا انـت شـدیـد المحال ، و انت اللّه لا اله الا انت الکبیر المتعال ، و انت اللّه لا اله الا انت السمیع البصیر، و انـت اللّه لا اله الا انت المنیع القدیر، و انت اللّه لا اله الا انت الغفور الشکور، و انت اللّه لا اله انـت الحـمـیـد المـجـیـد، و انـت اللّه لا اله الاانـت الغفور الودود، و انت اللّه لا اله الا انت الحـنـان المـنـان ، و انـت اللّه لا اله الا انـت الحـلیـم الدیـان ، و انت اللّه لا اله الا انت الجواد المـاجـد، و انـت اللّه لا اله الا انـت الواحد الاحد، و انت اللّه لا اله الا انت الغائب الشاهد، و انت اللّه لا اله الا انـت الظـاهـر البـاطـن ، و انـت اللّه لا اله الا انـت بـکـل شـى ء عـلیـم ، تـم نـورک فهدیت و بسطت یدک فاءعطیت ، ربنا وجهک اکرم الوجوه و جهتک خیر الجهات و عطیتک افضل العطایا و اهناها تطاع ربنا فتشکر و تعصى ربنا فتغفر لمـن شـئت تـجـیـب المضطرین و تکشف السوء و تقبل التوبه و تعفو عن الذنوب لا تجازى ایـادیـک و لا تـحـصـى نـعـمـک و لا یـبـلغ مـدحـتـک قـول قـائل اللهـم صل على محمدو آل محمد و عجل فرجهم و روحهم و راحتهم و سرورهم ، و اءذقنى طـعـم فرجهم و اهلک اعداءهم من الجن و الانس و آتنا فى الدنیا حسنه و فى الاخره حسنه و قنا عـذاب النار، و اجعلنا من الذین لا خوف علیهم و لا هم یحزنون ، و اجعلنى من الذین صبروا و عـلى ربـهـم یـتوکلون و ثبتنى بالقول الثابت فى الحیاه الدنیا و فى الاخره و بارک لى فـى المـحـیـا و المـمـات و المـوقـف و النـشـور و الحـسـاب و المـیـزان و اءهـوال یـوم القـیـامـه و سـلمـنى على الصراط و اجزنى علیه و ارزقنى علما نافعا و یقینا صـادقـا و تـقـى وبرا و ورعا و خوفا منک و فرقا یبلغنى منک زلفى و لا یباعدنى عنک ، و احببنى و لا تبغضنى و تولنى و لا تخذلنى و اعطنى من جمیع خیر الدنیا و الاخره ، ما علمت منه و ما لم اعلم و اجرنى من السوء کله بحذافیره ماعلمت منه و ما لم اعلم ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۱۹- عـِدَّهٌ مـِنْ أَصـْحـَابـِنـَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِیهِ عَنْ فَضَالَهَ بْنِ أَیُّوبَ عَنْ مُعَاوِیَهَ بْنِ عَمَّارٍ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَ لَا تَخُصُّنِی بِدُعَاءٍ قَالَ بَلَى قَالَ قُلْ یَا وَاحـِدُ یَا مَاجِدُ یَا أَحَدُ یَا صَمَدُ یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُواً أَحَدٌ یَا عَزِیزُ یَا کـَرِیمُ یَا حَنَّانُ یَا مَنَّانُ یَا سَامِعَ الدَّعَوَاتِ یَا أَجْوَدَ مَنْ سُئِلَ وَ یَا خَیْرَ مَنْ أَعْطَى یَا اللَّهُ یَا اللَّهُ یـَا اللَّهُ قـُلْتُ وَ لَقـَدْ نـَادَانـَا نـُوحٌ فـَلَنـِعْمَ الْمُجِیبُونَ ثُمَّ قَالَ أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع کَانَ رَسُولُ اللَّهِ ص یَقُولُ نَعَمْ لَنِعْمَ الْمُجِیبُ أَنْتَ وَ نِعْمَ الْمَدْعُوُّ وَ نِعْمَ الْمَسْئُولُ أَسْأَلُکَ بِنُورِ وَجـْهِکَ وَ أَسْأَلُکَ بِعِزَّتِکَ وَ قُدْرَتِکَ وَ جَبَرُوتِکَ وَ أَسْأَلُکَ بِمَلَکُوتِکَ وَ دِرْعِکَ الْحَصِینَهِ وَ بِجَمْعِکَ وَ أَرْکَانِکَ کُلِّهَا وَ بِحَقِّ مُحَمَّدٍ وَ بِحَقِّ الْأَوْصِیَاءِ بَعْدَ مُحَمَّدٍ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَ کَذَا
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۷ روایه : ۱۹

ترجمه :
۱۹- معاویه بن عمار گوید: به حضرت صادق (ع ) عرضکردم : آیا مرا بدعائى مخصوص نـفـرمائى ؟ فرمود: چرا بگو: (((یا واحد یا ماجد یا احد یا صمد یا من لم یلد و لم یولد و لم یـکـن له کـفـوا احـد یـا عـزیـز یـا کـریـم یـا حنان یا منان یا سامع الدعوات یا اءجود من سئل و یا خیر من اعطى یا اللّه یا اللّه یا اللّه قلت و لقد نادینا نوح فلنعم المجیبون ))).
سپس حضرت صادق (ع ) فرمود: که رسول خـدا (ص ) مـى فـرمـود (آرى ): (((لنـعـم المـجـیـب انـت و نـعـم المـدعـو و نـعـم المـسـؤ ول اسـئلک بـنـور وجـهـک و اسـئلک بـعـزتک و قدرتک و جبروتک و اسئلک بملکوتک و درعک الحـصـیـنـه و بـجـمـعک و ارکانک کلها و بحق محمد و بحق الاوصیاء بعد محمد ان تصلى على محمد و آل محمد و ان تفعل بى کذا و کذا))) (و بجاى آن حاجت خود را ذکر کند).

تـوضـیـح:
ظـاهـر ایـنـسـت کـه مـقـصـود امـام صـادق عـلیـه السـلام از نـقـل کـلام رسـول خـدا (ص ) دنـبـال آن دعـا آنـسـتـکـه : ایـن دعـا از اول تـا بـآخـر دعـائى اسـت کـه رسـول خـدا (ص ) آمـوخـتـه اسـت و مـن نیز بتو مى آموزم و رسول خدا پس از (((فلم المجبیبون ))) مى فرمود: لنعم المجیب الخ ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها
۲۰- عَنْهُ عَنْ بَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ حُسَیْنِ بْنِ عُمَارَهَ عَنْ حُسَیْنِ بْنِ أَبِی سَعِیدٍ الْمُکَارِی وَ جـَهـْمِ بـْنِ أَبـِی جَهْمَهَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْکُوفَهِ کَانَ یُعْرَفُ بِکُنْیَتِهِ قَالَ قُلْتُ لِأَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع عَلِّمْنِی دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فَقَالَ نَعَمْ قُلْ یَا مَنْ أَرْجُوهُ لِکُلِّ خَیْرٍ وَ یَا مَنْ آمَنُ سَخَطَهُ عِنْدَ کُلِّ عَثْرَهٍ وَ یَا مَنْ یُعْطِی بِالْقَلِیلِ الْکَثِیرَ یَا مَنْ أَعْطَى مَنْ سَأَلَهُ تُحَنُّناً مِنْهُ وَ رَحـْمـَهً یـَا مـَنْ أَعـْطـَى مـَنْ لَمْ یـَسـْأَلْهُ وَ لَمْ یـَعـْرِفـْهُ صـَلِّ عـَلَى مـُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَعْطِنِی بِمَسْأَلَتِی مِنْ جَمِیعِ خَیْرِ الدُّنْیَا وَ جَمِیعِ خَیْرِ الْآخِرَهِ فَإِنَّهُ غَیْرُ مَنْقُوصٍ مَا أَعْطَیْتَنِی وَ زِدْنِی مِنْ سَعَهِ فَضْلِکَ یَا کَرِیمُ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۷ روایه : ۲۰

ترجمه :
۲۰- ابو جعفر که مردى بوده است در کوفه و بکنیه اش معروف بوده گوید: به حضرت صـادق (ع ) عرضکردم : دعائى بمن بیاموز که با آن دعا کنم ، فرمود: آرى بگو: (((یا من ارجـوء لکـل خـیـر و یـا مـن آمـن سـخـطـه عـنـد کـل عـثـره و یـا مـن یـعـطـى بالقلیل الکثیر یا من اعطى من سئله تحننا منه و رحمه یا من اعطى من لم یسئله و لم یعرفه صـل عـلى محمد و آل محمد و اعطنى بمساءلتى من جمیع خیر الدنیا و جمیع خیر الاخره فانه غیر منقوص ما اعطیتنى و زدنى من سعه فضلک یا کریم ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۲۱- وَ عـَنـْهُ رَفـَعـَهُ إِلَى أَبـِی جـَعـْفَرٍ ع أَنَّهُ عَلَّمَ أَخَاهُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَلِیٍّ هَذَا الدُّعَاءَ اللَّهُمَّ ارْفـَعْ ظـَنِّی صـَاعِداً وَ لَا تُطْمِعْ فِیَّ عَدُوّاً وَ لَا حَاسِداً وَ احْفَظْنِی قَائِماً وَ قَاعِداً وَ یَقْظَاناً یـَقـْظـَانَ وَ رَاقـِداً اللَّهـُمَّ اغـْفـِرْ لِی وَ ارْحَمْنِی وَ اهْدِنِی سَبِیلَکَ الْأَقْوَمَ وَ قِنِی حَرَّ جَهَنَّمَ وَ احْطُطْ عَنِّی الْمَغْرَمَ وَ الْمَأْثَمَ وَ اجْعَلْنِی مِنْ خَیْرِ خِیَارِ الْعَالَمِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۸ روایه : ۲۱

ترجمه :
۲۱- و در حـدیـث مـرفـوعـى از امـام بـاقـر علیه السلام حدیث شده که این دعا را ببرادرش عـبـداللّه بـن عـلى آمـوخـت : (((اللهـم ارفـع ظـنى صاعدا و لا تطمع فى عدوا و لا حاسدا و احـفـظـنـى قـائما و قاعدا و یقظانا و راقدا اللهم اغفرلى و ارحمنى و اهدنى سبیلک الاقوم و قنى حر جهنم و احطط عنى المغرم و الماثم و اجعلنى من خیر خیار العالم ))).

۲۲- مـُحـَمَّدُ بـْنُ یـَحْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عِیسَى وَ هـَارُونَ بـْنِ خـَارِجـَهَ قـَالَ سـَمـِعـْتُ أَبـَا عـَبْدِ اللَّهِ ع یَقُولُ ارْحَمْنِی مِمَّا لَا طَاقَهَ لِی بِهِ وَ لَا صَبْرَ لِی عَلَیْهِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۸ روایه : ۲۲

ترجمه :
۲۲- هـارون بـن خـارجـه گـویـد: از حـضـرت صـادق (ع ) شنیدم که (این دعا را) مى خواند: (((ارحـمـنـى مـما لا طاقه لى به و لا صبر لى علیه ))) (یعنى (بار خدایا) بمن رحم کن از آنچه تاب آنرا ندارم و شکیبائى بر آن نتوانم ).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۲۳- عَنْهُ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ الْحُسَیْنِ بْنِ سَعِیدٍ عَنِ النَّضْرِ بْنِ سُوَیْدٍ عَنِ ابْنِ سِنَانٍ عـَنْ حـَفـْصٍ عـَنْ مـُحـَمَّدِ بـْنِ مـُسـْلِمٍ قـَالَ قـُلْتُ لَهُ عَلِّمْنِی دُعَاءً فَقَالَ فَأَیْنَ أَنْتَ عَنْ دُعَاءِ الْإِلْحـَاحِ قـَالَ قـُلْتُ وَ مـَا دُعَاءُ الْإِلْحَاحِ فَقَالَ اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ مَا بَیْنَهُنَّ وَ رَبَّ الْعـَرْشِ الْعـَظـِیمِ وَ رَبَّ جَبْرَئِیلَ وَ مِیکَائِیلَ وَ إِسْرَافِیلَ وَ رَبَّ الْقُرْآنِ الْعَظِیمِ وَ رَبَّ مـُحـَمَّدٍ خـَاتـَمِ النَّبـِیِّیـنَ إِنِّی أَسـْأَلُکَ بـِالَّذِی تـَقُومُ بِهِ السَّمَاءَ وَ بِهِ تَقُومُ الْأَرْضَ وَ بِهِ تُفَرِّقُ بَیْنَ الْجَمْعِ وَ بِهِ تَجْمَعُ بَیْنَ الْمُتَفَرِّقِ وَ بِهِ تَرْزُقُ الْأَحْیَاءَ وَ بِهِ أَحْصَیْتَ عَدَدَ الرِّمـَالِ وَ وَزْنَ الْجـِبـَالِ وَ کـَیـْلَ الْبـُحـُورِ ثـُمَّ تـُصـَلِّی عـَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ ثُمَّ تَسْأَلُهُ حَاجَتَکَ وَ أَلِحَّ فِی الطَّلَبِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۸ روایه : ۲۳

ترجمه :
۲۳- مـحـمـد بـن مـسـلم گـویـد: بـآنـحضرت علیه السلام عرضکردم : دعائى بمن بیاموز، فـرمـود: تـو کـجـائى از دعـاى الحـاح ؟ و (چـرا آنرا نخوانى ؟) گوید: عرضکردم : دعاى الحاح کدام است ؟ فرمود: (((اللهم رب السماوات السبع و ما بینهن و رب العرش العظیم و رب جـبـرئیل و میکائیل و اسرافیل و رب القرآن العظیم و رب محمد خاتم النبیین انى اسئلک بـالذى تـقـوم بـه السـمـاء و بـه تقوم الارض و به تفرق بین الجمع و به تجمع بین المـتـفـرق و بـه تـرزق الاحـیـاء و بـه احـصـیـت عـدد الرمـال و وزن الجـبـال و کـیـل البـحـور))) سـپـس بـر مـحـمـد و آل محمد صلوات مى فرستى آنگاه حاجت خود را مى خواهى و در درخواست خود اصرار بنما.

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۲۴- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ عَلِیٍّ عَنْ کَرَّامٍ عَنِ ابْنِ أَبِی یَعْفُورٍ عَنْ أَبـِی عـَبـْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ کـَانَ یـَقُولُ اللَّهُمَّ امْلَأْ قَلْبِی حُبّاً لَکَ وَ خَشْیَهً مِنْکَ وَ تَصْدِیقاً وَ إِیـمـَاناً بِکَ وَ فَرَقاً مِنْکَ وَ شَوْقاً إِلَیْکَ یَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ اللَّهُمَّ حَبِّبْ إِلَیَّ لِقَاءَکَ وَ اجـْعـَلْ لِی فِی لِقَائِکَ خَیْرَ الرَّحْمَهِ وَ الْبَرَکَهِ وَ أَلْحِقْنِی بِالصَّالِحِینَ وَ لَا تُؤَخِّرْنِی مَعَ الْأَشـْرَارِ وَ أَلْحـِقـْنِی بِصَالِحِ مَنْ مَضَى وَ اجْعَلْنِی مَعَ صَالِحِ مَنْ بَقِیَ وَ خُذْ بِی سَبِیلَ الصَّالِحـِیـنَ وَ أَعـِنِّی عَلَى نَفْسِی بِمَا تُعِینُ بِهِ الصَّالِحِینَ عَلَى أَنْفُسِهِمْ وَ لَا تَرُدَّنِی فـِی سـُوءٍ اسـْتـَنـْقـَذْتـَنـِی مـِنـْهُ یـَا رَبَّ الْعـَالَمِینَ أَسْأَلُکَ إِیمَاناً لَا أَجَلَ لَهُ دُونَ لِقَائِکَ تـُحْیِینِی وَ تُمِیتُنِی عَلَیْهِ وَ تَبْعَثُنِی عَلَیْهِ إِذَا بَعَثْتَنِی وَ ابْرَأْ قَلْبِی مِنَ الرِّیَاءِ وَ السُّمـْعـَهِ وَ الشَّکِّ فـِی دِیـنـِکَ اللَّهُمَّ أَعْطِنِی نَصْراً فِی دِینِکَ وَ قُوَّهً فِی عِبَادَتِکَ وَ فَهْماً فِی خَلْقِکَ وَ کِفْلَیْنِ مِنْ رَحْمَتِکَ وَ بَیِّضْ وَجْهِی بِنُورِکَ وَ اجْعَلْ رَغْبَتِی فِیمَا عِنْدَکَ وَ تَوَفَّنِی فِی سَبِیلِکَ عَلَى مِلَّتِکَ وَ مِلَّهِ رَسُولِکَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنَ الْکَسَلِ وَ الْهَرَمِ وَ الْجـُبـْنِ وَ الْبـُخـْلِ وَ الْغـَفـْلَهِ وَ الْقـَسْوَهِ وَ الْفَتْرَهِ وَ الْمَسْکَنَهِ وَ أَعُوذُ بِکَ یَا رَبِّ مِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ وَ مِنْ قَلْبٍ لَا یَخْشَعُ وَ مِنْ دُعَاءٍ لَا یُسْمَعُ وَ مِنْ صَلَاهٍ لَا تَنْفَعُ وَ أُعِیذُ بـِکَ نَفْسِی وَ أَهْلِی وَ ذُرِّیَّتِی مِنَ الشَّیْطَانِ الرَّجِیمِ اللَّهُمَّ إِنَّهُ لَا یُجِیرُنِی مِنْکَ أَحَدٌ وَ لَا أَجـِدُ مـِنْ دُونـِکَ مـُلْتَحَداً فَلَا تَخْذُلْنِی وَ لَا تُرْدِنِی فِی هَلَکَهٍ وَ لَا تُرِدْنِی بِعَذَابٍ أَسْأَلُکَ الثَّبَاتَ عَلَى دِینِکَ وَ التَّصْدِیقَ بِکِتَابِکَ وَ اتِّبَاعَ رَسُولِکَ اللَّهُمَّ اذْکُرْنِی بِرَحْمَتِکَ وَ لَا تـَذْکُرْنِی بِخَطِیئَتِی وَ تَقَبَّلْ مِنِّی وَ زِدْنِی مِنْ فَضْلِکَ إِنِّی إِلَیْکَ رَاغِبٌ اللَّهُمَّ اجْعَلْ ثـَوَابَ مـَنـْطِقِی وَ ثَوَابَ مَجْلِسِی رِضَاکَ عَنِّی وَ اجْعَلْ عَمَلِی وَ دُعَائِی خَالِصاً لَکَ وَ اجْعَلْ ثـَوَابـِیَ الْجـَنَّهَ بـِرَحـْمـَتـِکَ وَ اجـْمَعْ لِی جَمِیعَ مَا سَأَلْتُکَ وَ زِدْنِی مِنْ فَضْلِکَ إِنِّی إِلَیْکَ رَاغِبٌ اللَّهُمَّ غَارَتِ النُّجُومُ وَ نَامَتِ الْعُیُونُ وَ أَنْتَ الْحَیُّ الْقَیُّومُ لَا یُوَارِی مِنْکَ لَیْلٌ سَاجٍ وَ لَا سـَمـَاءٌ ذَاتُ أَبـْرَاجٍ وَ لَا أَرْضٌ ذَاتُ مـِهـَادٍ وَ لَا بـَحـْرٌ لُجِّیٌّ وَ لَا ظـُلُمـَاتٌ بـَعْضُهَا فَوْقَ بَعْضٍ تُدْلِجُ الرَّحْمَهَ عَلَى مَنْ تَشَاءُ مِنْ خَلْقِکَ تَعْلَمُ خَائِنَهَ الْأَعْیُنِ وَ مَا تُخْفِی الصُّدُورُ أَشـْهـَدُ بـِمـَا شـَهـِدْتَ بـِهِ عـَلَى نـَفـْسـِکَ وَ شـَهِدَتْ مَلَائِکَتُکَ وَ أُولُو الْعِلْمِ لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ الْعـَزِیـزُ الْحـَکِیمُ وَ مَنْ لَمْ یَشْهَدْ بِمَا شَهِدْتَ بِهِ عَلَى نَفْسِکَ وَ شَهِدَتْ مَلَائِکَتُکَ وَ أُولُو الْعـِلْمِ فـَاکـْتـُبْ شَهَادَتِی مَکَانَ شَهَادَتِهِمْ اللَّهُمَّ أَنْتَ السَّلَامُ وَ مِنْکَ السَّلَامُ أَسْأَلُکَ یَا ذَا الْجَلَالِ وَ الْإِکْرَامِ أَنْ تَفُکَّ رَقَبَتِی مِنَ النَّارِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۷۹ روایه : ۲۴

ترجمه :
۲۴- ابـن ابـى یعفور از حضرت صادق (ع ) حدیث کند که مى خواند (دعائى را که ترجمه اش چـنـین است ): بار خدایا دل مرا سرشار از محبت خود و ترس از خودت و تصدیق و ایمان بـتـو و بـیـم و هـراس از تـو و اشـتـیـاق بـسـویـت کـن اى صـاحـب جلال و اکرام . بار خدایا لقائت را محبوب من گردان ، و در لقائت براى من بهترین رحمت و بـرکـت را قـرار داده ، و مـرا بـه نـیـکـان مـلحـق سـاز، و بـا بـدان بدنبال مینداز، و مرا به نیکان گذشته به پیوند، و با نیکان باقیمانده قرار ده ، و براه نیکوکارانم ببر، و مرا درباره خودم کمک کن بدانچه نیکان را درباره خودشان کمک کنى ، و مـرا بـهـر بدى که از آن آزاد ساخته اى بدان باز مگردان اى پروردگار جهانیان ، از تو ایـمـانـى خـواهـم کـه پـایـانـش دیـدار تـو بـاشـد و مـرا بـدان زنده بدارى و بمیرانى و برانگیزانى ، و دلم را از خود نمائى و شهرت طلبى و شک در دینت پاک فرما.
بـار خـدایـا تـوفـیـق یـارى دربـاره دیـنـت ، و نـیـروئى در پـرسـتـشـت و فـهـمـى درباره آفـریـدگـانـت (و بـنـا بـر نـسـخـه اى کـه فـیـض (ره ) نـقل کند درباره حکم خود) و دو بهره از رحمتت بمن عطا فرما، و روى مرا بنور خود سپید (و روشـن ) گـردان ، و رغبت مرا (فقط) در آنچه نزد تو است قرار ده ، و جان مرا در راه خودت بگیر (و بمیران ) و بر آئین خودت و آئین پیامبرت .
بـار خـدایـا مـن بـتـو پـناه مى برم از تنى که سیر نشود و از دلى که خاشع نگردد و از دعائى که شنیده نشود (و نرسد) و از نمازى که سود ندهد، و در پناه تو نهم خود و زن و فرزندانم را از شیطان رانده شده درگاهت .
بـارخـدایـا بـراسـتى در برابر تو کسى نتواند مرا پناه دهد، و جز تو پناهگاهى نیابم پـس مـرا وامـگـذار و در هـلاکـت و عـذاب مـیـنـداز، از تو پایدارى در دینت و تصدیق قرآنت و پیروى پیامبرت را خواهانم .
بـار خـدایـا مـرا بـه بـخـشـایـش خـود یـاد کـن نـه بـخـطـاهـاى مـن ، و از مـن بـپـذیـر و از فضل خود بر من بیفزا.
بـار خـدایـا پـاداش مـجـلس و گـفـتار مرا خشنودیت از من قرار ده و کردار و دعایم را خالص بـراى خـودت سـاز، و بـرحـمـت خـودت بـهشت را پاداش من مقرر دار، و آنچه از تو خواستم براى من گردآر و از بخششت بر من بیفزا که من تو را خواهانم .
بار خدایا ستارگان فرو رفتند و دیده ها بخواب اندر شدند، و توئى زنده و پاینده ، و از تـو پـنـهـان نـسـازد چـیزیرا شب تار و نه آسمان برج دار و نه زمین بسترگاه ، و نه دریـاى ژرف ، و نـه تـاریـکـیـهـاى درهـم و بـرهم ، رحمتت را بهر که خواهى شبانه دهى ، تـوئى کـه خـیـانت دیده ها، و آنچه نهان کنند سینه ها بدانى ، گواهى دهم بدانچه خودت بـراى خود بدان گواهى دادى و فرشتگانت و دانشمندانت گواهى دادند، معبودى جز تو که عـزیـز و حـکـیـمـى نـیـسـت ، و هر که گواهى ندهد بدانچه خودت براى خود گواهى دهى و فرشتگان و دانشمندان بدان گواهى دهند گواهى مرا بجاى گواهى آنها بنویس ‍ (یعنى من بـجـاى آنـان گـواهى دهم و پاداشش را بمن عطا بفرما) خدایا توئى سلام (یعنى سالم از عـیـوب و نـقائص ) و از جانب تو است سلامت ، اى داراى جلالت و اکرام از تو خواستارم که مرا از دوزخ برهانى .

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۲۵- عَلِیُّ بْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ یَحْیَى الْخَثْعَمِیِّ عَنْ أَبِی عـَبـْدِ اللَّهِ ع قـَالَ إِنَّ أَبـَا ذَرٍّ أَتـَى رَسـُولَ اللَّهِ ص وَ مـَعـَهُ جـَبـْرَئِیـلُ ع فـِی صُورَهِ دِحْیَهَ الْکـَلْبـِیِّ وَ قـَدِ اسْتَخْلَاهُ رَسُولُ اللَّهِ ص فَلَمَّا رَآهُمَا انْصَرَفَ عَنْهُمَا وَ لَمْ یَقْطَعْ کَلَامَهُمَا فـَقـَالَ جـَبـْرَئِیلُ ع یَا مُحَمَّدُ هَذَا أَبُو ذَرٍّ قَدْ مَرَّ بِنَا وَ لَمْ یُسَلِّمْ عَلَیْنَا أَمَا لَوْ سَلَّمَ لَرَدَدْنَا عـَلَیـْهِ یـَا مـُحـَمَّدُ إِنَّ لَهُ دُعـَاءً یـَدْعـُو بـِهِ مَعْرُوفاً عِنْدَ أَهْلِ السَّمَاءِ فَسَلْهُ عَنْهُ إِذَا عَرَجْتُ إِلَى السَّمَاءِ فَلَمَّا ارْتَفَعَ جَبْرَئِیلُ جَاءَ أَبُو ذَرٍّ إِلَى النَّبِیِّ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص مَا مَنَعَکَ یـَا أَبـَا ذَرٍّ أَنْ تَکُونَ سَلَّمْتَ عَلَیْنَا حِینَ مَرَرْتَ بِنَا فَقَالَ ظَنَنْتُ یَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَّ الَّذِی کـَانَ مَعَکَ دِحْیَهُ الْکَلْبِیُّ قَدِ اسْتَخْلَیْتَهُ لِبَعْضِ شَأْنِکَ فَقَالَ ذَاکَ جَبْرَئِیلُ ع یَا أَبَا ذَرٍّ وَ قـَدْ قَالَ أَمَا لَوْ سَلَّمَ عَلَیْنَا لَرَدَدْنَا عَلَیْهِ فَلَمَّا عَلِمَ أَبُو ذَرٍّ أَنَّهُ کَانَ جَبْرَئِیلَ ع دَخَلَهُ مِنَ النَّدَامـَهِ حـَیـْثُ لَمْ یـُسـَلِّمْ عـَلَیْهِ مَا شَاءَ اللَّهُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ ص ‍ مَا هَذَا الدُّعَاءُ الَّذِی تَدْعُو بِهِ فَقَدْ أَخْبَرَنِی جَبْرَئِیلُ ع أَنَّ لَکَ دُعَاءً تَدْعُو بِهِ مَعْرُوفاً فِی السَّمَاءِ فَقَالَ نَعَمْ یـَا رَسـُولَ اللَّهِ أَقـُولُ اللَّهـُمَّ إِنِّی أَسـْأَلُکَ الْأَمـْنَ وَ الْإِیـمـَانَ بـِکَ وَ التَّصْدِیقَ بِنَبِیِّکَ وَ الْعَافِیَهَ مِنْ جَمِیعِ الْبَلَاءِ وَ الشُّکْرَ عَلَى الْعَافِیَهِ وَ الْغِنَى عَنْ شِرَارِ النَّاسِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۸۱ روایه : ۲۵

ترجمه :
۲۵- حـضـرت صـادق (ع ) فـرمـود: (زمـانـى ) ابـوذر خـدمـت رسـول خـدا (ص ) آمـد و جـبرئیل بصورت دحیه کلبى در خدمتش بود و با آنحضرت خلوت کـرده بـود، چـون ابـوذر آنـدو را دیـد بـازگـشـت و سـخـن آنـهـا را نـبـریـد، پـس جبرئیل گفت : اى محمد این ابوذر بود که بر ما گذشت و بما سلام نکرد و اگر بما سلام کـرده بـود پـاسـخ او را مـى دادیـم ، اى مـحـمـد ایـن اباذر دعائى دارد که مى خواند، و نزد اهـل آسـمـان مـعروف است ، پس آنگاه که من بآسمان رفتم تو آندعا را از او بپرس ، همینکه جـبـرئیـل بـالا رفـت اءبـوذر خـدمـت پـیـغـمـبـر (ص ) شـرفـیـاب شـد، رسـول خـدا (ص ) بـاو فـرمـود: اى اءبـاذر چـه تو را بازداشت از اینکه بر ما سلام کنى آنـگـاه کـه بـر ما گذشتى ، عرضکرد: گمان کردم که آنکس که با شما بود دحیه کلبى اسـت و بـراى پـاره اى کـارهـاى شـخـصـى بـاو خـلوت کـرده اى ، فـرمـود: اى اءبـاذر او جـبـرئیـل بـود و گـفـت : اگـر اءباذر بما سلام کرده بود جوابش را مى دادیم ، پس همینکه اباذر دانست که او جبرئیل بوده ، خدا مى داند که چه اندازه پشیمان شد (و افسوس ‍ خورد) کـه چـرا بـر او سـلام نـکـرده ، پس رسول خدا (ص ) فرمود: آن دعائى که تو مى خوانى چـیست ؟ زیرا جبرئیل بمن خبر داد که تو دعائى دارى که آنرا مى خوانى و در آسمان (پیش اهـل آن ) معروف است ؟ عرضکرد: آرى اى رسول خدا (ص ) مى گویم : (((اللهم انى اسئلک الامـن و الایـمـان بـک و التـصدیق بنبیک و العافیه من جمیع البلاء و الشکر على العافیه و الغنى عن شرار الناس

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۲۶- عـَلِیٌّ عـَنْ أَبـِیـهِ عـَنِ ابـْنِ مـَحـْبـُوبٍ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ أَبِی حَمْزَهَ قَالَ أَخَذْتُ هَذَا الدُّعَاءَ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِیٍّ ع قَالَ وَ کَانَ أَبُو جَعْفَرٍ یُسَمِّیهِ الْجَامِعَ بِسْمِ اللَّهِ الرَّحـْمَنِ الرَّحِیمِ أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَحْدَهُ لَا شَرِیکَ لَهُ وَ أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً عَبْدُهُ وَ رَسُولُهُ آمـَنْتُ بِاللَّهِ وَ بِجَمِیعِ رُسُلِهِ وَ بِجَمِیعِ مَا أَنْزَلَ بِهِ عَلَى جَمِیعِ الرُّسُلِ وَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ وَ لِقـَاءَهُ حـَقٌّ وَ صـَدَقَ اللَّهُ وَ بـَلَّغَ الْمـُرْسَلُونَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ وَ سُبْحَانَ اللَّهِ کُلَّمَا سَبَّحَ اللَّهَ شَیْءٌ وَ کَمَا یُحِبُّ اللَّهُ أَنْ یُسَبَّحَ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ کُلَّمَا حَمِدَ اللَّهَ شَیْءٌ وَ کَمَا یُحِبُّ اللَّهُ أَنْ یُحْمَدَ وَ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ کُلَّمَا هَلَّلَ اللَّهَ شَیْءٌ وَ کَمَا یُحِبُّ اللَّهُ أَنْ یُهَلَّلَ وَ اللَّهُ أَکـْبـَرُ کـُلَّمـَا کـَبَّرَ اللَّهَ شـَیْءٌ وَ کـَمـَا یـُحـِبُّ اللَّهُ أَنْ یُکَبَّرَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ مَفَاتِیحَ الْخـَیـْرِ وَ خـَوَاتـِیمَهُ وَ سَوَابِغَهُ وَ فَوَائِدَهُ وَ بَرَکَاتِهِ وَ مَا بَلَغَ عِلْمَهُ عِلْمِی وَ مَا قَصَرَ عَنْ إِحـْصـَائِهِ حـِفـْظـِی اللَّهـُمَّ انـْهـَجْ إِلَیَّ أَسـْبـَابَ مـَعـْرِفـَتِهِ وَ افْتَحْ لِی أَبْوَابَهُ وَ غَشِّنِی بـِبـَرَکـَاتِ رَحـْمَتِکَ وَ مُنَّ عَلَیَّ بِعِصْمَهٍ عَنِ الْإِزَالَهِ عَنْ دِینِکَ وَ طَهِّرْ قَلْبِی مِنَ الشَّکِّ وَ لَا تَشْغَلْ قَلْبِی بِدُنْیَایَ وَ عَاجِلِ مَعَاشِی عَنْ آجِلِ ثَوَابِ آخِرَتِی وَ اشْغَلْ قَلْبِی بِحِفْظِ مَا لَا تـَقـْبـَلُ مـِنِّی جَهْلَهُ وَ ذَلِّلْ لِکُلِّ خَیْرٍ لِسَانِی وَ طَهِّرْ قَلْبِی مِنَ الرِّیَاءِ وَ لَا تُجْرِهِ فِی مَفَاصِلِی وَ اجْعَلْ عَمَلِی خَالِصاً لَکَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مِنَ الشَّرِّ وَ أَنْوَاعِ الْفَوَاحِشِ کُلِّهَا ظـَاهـِرِهَا وَ بَاطِنِهَا وَ غَفَلَاتِهَا وَ جَمِیعِ مَا یُرِیدُنِی بِهِ الشَّیْطَانُ الرَّجِیمُ وَ مَا یُرِیدُنِی بِهِ السُّلْطـَانُ الْعَنِیدُ مِمَّا أَحَطْتَ بِعِلْمِهِ وَ أَنْتَ الْقَادِرُ عَلَى صَرْفِهِ عَنِّی اللَّهُمَّ إِنِّی أَعُوذُ بِکَ مـِنْ طـَوَارِقِ الْجـِنِّ وَ الْإِنـْسِ وَ زَوَابِعِهِمْ وَ بَوَائِقِهِمْ وَ مَکَایِدِهِمْ وَ مَشَاهِدِ الْفَسَقَهِ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنـْسِ وَ أَنْ أُسـْتـَزَلَّ عَنْ دِینِی فَتَفْسُدَ عَلَیَّ آخِرَتِی وَ أَنْ یَکُونَ ذَلِکَ مِنْهُمْ ضَرَراً عَلَیَّ فِی مَعَاشِی أَوْ یَعْرِضُ بَلَاءٌ یُصِیبُنِی مِنْهُمْ لَا قُوَّهَ لِی بِهِ وَ لَا صَبْرَ لِی عَلَى احْتِمَالِهِ فـَلَا تَبْتَلِنِی یَا إِلَهِی بِمُقَاسَاتِهِ فَیَمْنَعَنِی ذَلِکَ عَنْ ذِکْرِکَ وَ یَشْغَلَنِی عَنْ عِبَادَتِکَ أَنْتَ الْعَاصِمُ الْمَانِعُ الدَّافِعُ الْوَاقِی مِنْ ذَلِکَ کُلِّهِ أَسْأَلُکَ اللَّهُمَّ الرَّفَاهِیَهَ فِی مَعِیشَتِی مَا أَبـْقـَیـْتَنِی مَعِیشَهً أَقْوَى بِهَا عَلَى طَاعَتِکَ وَ أَبْلُغُ بِهَا رِضْوَانَکَ وَ أَصِیرُ بِهَا إِلَى دَارِ الْحـَیـَوَانِ غـَداً وَ لَا تـَرْزُقْنِی رِزْقاً یُطْغِینِی وَ لَا تَبْتَلِنِی بِفَقْرٍ أَشْقَى بِهِ مُضَیَّقاً عـَلَیَّ أَعـْطِنِی حَظّاً وَافِراً فِی آخِرَتِی وَ مَعَاشاً وَاسِعاً هَنِیئاً مَرِیئاً فِی دُنْیَایَ وَ لَا تَجْعَلِ الدُّنـْیـَا عـَلَیَّ سـِجـْنـاً وَ لَا تـَجْعَلْ فِرَاقَهَا عَلَیَّ حُزْناً أَجِرْنِی مِنْ فِتْنَتِهَا وَ اجْعَلْ عَمَلِی فـِیـهـَا مـَقـْبـُولًا وَ سـَعْیِی فِیهَا مَشْکُوراً اللَّهُمَّ وَ مَنْ أَرَادَنِی بِسُوءٍ فَأَرِدْهُ بِمِثْلِهِ وَ مَنْ کـَادَنـِی فِیهَا فَکِدْهُ وَ اصْرِفْ عَنِّی هَمَّ مَنْ أَدْخَلَ عَلَیَّ هَمَّهُ وَ امْکُرْ بِمَنْ مَکَرَ بِی فَإِنَّکَ خَیْرُ الْمـَاکِرِینَ وَ افْقَأْ عَنِّی عُیُونَ الْکَفَرَهِ الظَّلَمَهِ وَ الطُّغَاهِ وَ الْحَسَدَهِ اللَّهُمَّ وَ أَنْزِلْ عَلَیَّ مِنْکَ السَّکِینَهَ وَ أَلْبِسْنِی دِرْعَکَ الْحَصِینَهَ وَ احْفَظْنِی بِسِتْرِکَ الْوَاقِی وَ جَلِّلْنِی عَافِیَتَکَ النَّافـِعَهَ وَ صَدِّقْ قَوْلِی وَ فَعَالِی وَ بَارِکْ لِی فِی وُلْدِی وَ أَهْلِی وَ مَالِی اللَّهُمّ.J.مـَا أَخَّرْتُ وَ مـَا أَغْفَلْتُ وَ مَا تَعَمَّدْتُ وَ مَا تَوَانَیْتُ وَ مَا أَعْلَنْتُ وَ مَا أَسْرَرْتُ فَاغْفِرْهُ لِی یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۸۲ روایه : ۲۶

ترجمه :
۲۶- ابـوحـمـزه گـویـد: مـن ایـندعا را از امام باقر علیه السلام گرفتم و آنحضرت آنرا دعاى جامع مى نامند (و آن اینست ) (((بسم اللّه لرحمن الرحیم اشهد ان لا اله الا اللّه وحده لا شـریـک له و اشـهـد ان مـحـمـدا عـبـده و رسـوله آمـنـت بـاللّه و بـجـمـیـع رسـله و بـجمیع ما انـزل بـه عـلى جمیع الرسل و ان وعد اللّه حق و لقاءه حق و صدق اللّه و بلغ المرسلون و الحـمـد لله رب العـالمـیـن و سـبـحان اللّه کلما سبح الله شى ء و کما یحب اللّه ن یسبح و الحـمـد لله کـلمـا حـمـد اللّه شـى ء و کـمـا یـحـب اللّه ن یـحـمـد و لا اله الا اللّه کـلمـا هـلل اللّه شى ء و کما یحب اللّه ان یهلل و اللّه اکبر کلما اکبر اللّه شى ء و کما یحب اللّه ان یـکـبـر (و در دنـبـاله دعـا ترجمه اش چنین است ). بار خدایا از تو خواهم کلیدهاى خیر و پـایـانهاى آن و کاملهایش و فوائدش و برکاتش و آنچه پایه دانش من بدان رسد و آنچه حافظه ام از شماره اش کوتاه است ، بار خدایا اسباب شناسائیش را براى من روشن ساز، و درهـاى آنـرا بـروى مـن بـگـشا، و در برکات رحمتت مرا فرو بر، و بخود دارى و از دور شـدن از دیـنـت بـر مـن منت گذار، و دل مرا از شک پاک کن ، و آنرا باین دنیا و زندگى زود گـذرم از ثـواب آیـنـده آخـرتـم سـرگـرم مـکـن ، و دل مـرا بدر یاد داشتن آنچه نادانیش را نـپـذیـرى سـرگـرم کن ، و براى هر خیرى زبان مرا رام کن و دلمرا از ریاء و خود نمائى پاک ساز، و آنرا در مفاصل من وارد نکن ، و کردارم را براى خود خالص گردان .
بـار خـدایا بتو پناه برم و از همه انواع زشتیها پیدا و نهانش و بى خبریهایش ، و از هر چـه شـیـطـان رجیم بدان آهنگم کرده و از من خواهد و آنچه سلطان معاند از من طلبد، از آنچه دانش تو بدان رسد و تو بر دور کردن آن از من قادر و توانائى .
بار خدایا بتو پناه برم از شبگردان جن و انس ، و گروههاى چرخنده آنان و گرفتاریها و نـیـرنـگـهـاى آنـان مـراکـز اجـتماع فاسقان جن و انس ، و از اینکه از دین بلغزم و در نتیجه آخـرتـم تـبـاه گـردد، و از زیـان رساندن آنها در آنچه بدان زندگى کنم ، یا بلائى از ایـشـان رسـد کـه بـدان تـوانـائى نـدرام و شـکـیـبـائى بـر تـحـمـل آن نـتوانم ، پس اى معبود من مرا برنج بردنهاى آن دچار مکن زیرا که آن مرا از یاد تو باز دارد و از پرستش تو سرگرم کند؛ توئى نگهدار و باز دارنده و دافع و حافظ همه اینها.
بـار خـدایـا از تو خواهم رفاه در معیشتم را تا بدانجا که زنده ام دارى ، معاشى که بدان وسـیـله تـوانـائى بـر پـى رویـت داشـتـه بـاشـم و بخشنودیت (یا رضوانت ) برسم ، و بخانه زندگى (که بهشت است ) فرداى قیامت برسم ، و روزى مکن برایم آن روزى را که سـرکشم کند، و به فقرى گرفتارم مکن که براى تنگى آن به بدبختى افتم ، و بهره وافرى در آخرت بمن عطا فرما، و معاش وسیع گوارا و خشگوارى در دنیا بمن عنایت کن ، و دنـیـا را بر من زندان مکن و جدائیش را اندوه من مساز، از فتنه هاى آن مرا در پناه خودگیر، و کـرده هـایـم را در آن بـپـذیـر و کـوشـشـم را در آن قابل تقدیر ساز.
بار خدایا هر که آهنگ بدى درباره من دارد تو درباره اش مانند همان آهنگ را بکن ، و هر که بـمـن کـیـدى ورزد تـو بـاو کـیـد ورز، و انـدوه هـر آنـکـس کـه انـدوهـش را بـدل مـن انـدازد از مـن بـازدار و هـر کـه بـا مـن مـکـر کـنـد بـا مـکـر کن که تو بهترین مکر کـنـنـدگـانى ، و از توجه بمن چشم کفار و ستمکاران و سرکشان و حسودان را در آور، بار خـدایـا آرامـشى دلى از جانب خودت بر من فرو فرست ، و ورزه محافظت کننده خود را بر من بـپـوشـان ، و بـه پـرده نـگهدارنده ات مرا بپوشان و جامه عافیت را در برم کن ، و راست گـفـتـار و درسـت کـردارم ، و در فرزندان و خاندان و مالم برکت ده ، بار خدایا آنچه از من گـذشـته و آنچه پس انداخته ام و آنچه غفلت کردم و آنچه تعهد کردم و آنچه در آن سستى کردم و آنچه آشکار کردم و آنچه در نهان کردم (همه را) بیامرز یا اءرحم الرحمین ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۲۷- أَبـُو عـَلِیٍّ الْأَشـْعـَرِیُّ عـَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ یَحْیَى عَنِ الْعَلَاءِ بـْنِ رَزِیـنٍ عـَنْ مـُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ عَنْ أَبِی جَعْفَرٍ ع قَالَ قُلِ اللَّهُمَّ أَوْسِعْ عَلَیَّ فِی رِزْقِی وَ امـْدُدْ لِی فـِی عـُمـُرِی وَ اغـْفـِرْ لِی ذَنـْبـِی وَ اجـْعـَلْنـِی مـِمَّنْ تـَنـْتـَصـِرُ بـِهِ لِدِیـنِکَ وَ لَا تَسْتَبْدِلْ بِی غَیْرِی
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۸۴ روایه : ۲۷

ترجمه :
۲۷- مـحـمـد بـن مسلم از حضرت باقر (ع ) حدیث کند که فرمود: بگو: (((اللهم اوسع على فـى رزقـى و امـدد لى فـى عـمـرى و اغـفر لى ذنبى و اجعلنى ممن تنتصر به لدینک و لا تستبدل بى غیرى ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۲۸- مـُحـَمَّدُ بـْنُ یـَحـْیَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ شُعَیْبٍ عَنْ أَبـِی عـَبـْدِ اللَّهِ ع أَنَّهُ کـَانَ یـَقـُولُ یـَا مـَنْ یـَشـْکـُرُ الْیَسِیرَ وَ یَعْفُو عَنِ الْکَثِیرِ وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی ذَهَبَتْ لَذَّتُهَا وَ بَقِیَتْ تَبِعَتُهَا
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۸۴ روایه : ۲۸

ترجمه :
۲۸- یـعـقـوب بـن شـعـیـب از امام صادق علیه السلام حدیث کند که مى خواند (دعائى را که تـرجـمـه اش ایـنـسـت 🙂 (((اى آنـکـه از انـدک قـدردانى کنى و از بسیار درگذرى و او است آمرزنده و مهربان بیامرز از من گناهانى که لذت آن رفته و کیفر آن مانده است ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۲۹- وَ بـِهـَذَا الْإِسـْنـَادِ عـَنْ یـَعـْقـُوبَ بْنِ شُعَیْبٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ کَانَ مِنْ دُعَائِهِ یـَقـُولُ یـَا نـُورُ یـَا قـُدُّوسُ یَا أَوَّلَ الْأَوَّلِینَ وَ یَا آخِرَ الْآخِرِینَ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُغَیِّرُ النِّعَمَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُحِلُّ النِّقَمَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتـِی تـَهـْتـِکُ الْعـِصـَمَ وَ اغـْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُنْزِلُ الْبَلَاءَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُدِیلُ الْأَعْدَاءَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُعَجِّلُ الْفَنَاءَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تـَقـْطـَعُ الرَّجـَاءَ وَ اغـْفـِرْ لِیَ الذُّنـُوبَ الَّتـِی تـُظـْلِمُ الْهـَوَاءَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تـَکـْشِفُ الْغِطَاءَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَرُدُّ الدُّعَاءَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَرُدُّ غَیْثَ السَّمَاءِ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۸۴ روایه : ۲۹

ترجمه :
۲۹- و از دعـاهـاى امـام صـادق عـلیـه السـلام ایـن بـود: (((یـا نـور یـا قـدوس یـا اول الاولیـن و یـا آخر الاخرین یا رحمن یا رحیم اغفر لى الذنوب التى تغیر النعم و اغفر لى الذنـوب التـى تحل النقم و اغفر لى الذنوب التى تهتک العصم و اغفر لى الذنوب التـى تـنـزل البـلاء و اغـفـر لى الذنـوب التـى تـدیـل الاعـداء و اغـفـر لى الذنـوب التـى تـعجل الفناء و اغفر لى الذنوب التى تقطع الرجـاء و اغـفـر لى الذنـوب التى تظلم الهواء و اغفر لى الذنوب التى تکشف الغطاء و اغفر لى الذنوب التى ترد الدعاء و اغفر لى الذنوب التى ترد غیث السماء

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۳۰- عـَنْهُ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِنَانٍ عَنْ یَعْقُوبَ بْنِ شُعَیْبٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع یَا عُدَّتِی فِی کـُرْبَتِی وَ یَا صَاحِبِی فِی شِدَّتِی وَ یَا وَلِیِّی فِی نِعْمَتِی وَ یَا غِیَاثِی فِی رَغْبَتِی قـَالَ وَ کـَانَ مـِنْ دُعـَاءِ أَمـِیـرِ الْمـُؤْمِنِینَ ع اللَّهُمَّ کَتَبْتَ الْآثَارَ وَ عَلِمْتَ الْأَخْبَارَ وَ اطَّلَعْتَ عـَلَى الْأَسـْرَارِ فـَحُلْتَ بَیْنَنَا وَ بَیْنَ الْقُلُوبِ فَالسِّرُّ عِنْدَکَ عَلَانِیَهٌ وَ الْقُلُوبُ إِلَیْکَ مـُفـْضـَاهٌ وَ إِنَّمَا أَمْرُکَ لِشَیْءٍ إِذَا أَرَدْتَهُ أَنْ تَقُولَ لَهُ کُنْ فَیَکُونُ فَقُلْ بِرَحْمَتِکَ لِطَاعَتِکَ أَنْ تـَدْخـُلَ فـِی کـُلِّ عـُضـْوٍ مـِنْ أَعـْضـَائِی وَ لَا تـُفـَارِقَنِی حَتَّى أَلْقَاکَ وَ قُلْ بِرَحْمَتِکَ لِمـَعْصِیَتِکَ أَنْ تَخْرُجَ مِنْ کُلِّ عُضْوٍ مِنْ أَعْضَائِی فَلَا تَقْرَبَنِی حَتَّى أَلْقَاکَ وَ ارْزُقْنِی مِنَ الدُّنْیَا وَ زَهِّدْنِی فِیهَا وَ لَا تَزْوِهَا عَنِّی وَ رَغْبَتِی فِیهَا یَا رَحْمَانُ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۸۵ روایه : ۳۰

ترجمه :
۳۰- و از دعـاهـاى امـام صادق علیه السلام نیز (این دعا است ): یا عدتى فى کربتى و یا صاحبى فى شدتى و یا ولیى فى نعمتى و یا غیاثى فى رغبتى
فـرمود: و از دعاهاى امیرالمؤ منین علیه السلام است (دعائى که ترجمه اش اینست ): (((بار خـدایـا اثـرهـا (یـعـنـى کـردارهاى نیک و بد) را ثبت کرده اى ، و اخبار را دانسته اى ، و بر اسرار آگاهى ، پس میان ما و دلها حائل شدى ، نهان در پیش تو عیانست ، و دلها بسوى تو کـشیده شده ، و جز این نیست که فرمانت بچیزى که خواهى بدان گوئى باش ‍ مى باشد، پـس بـا رحـمـت خـود بـطـاعـت بـگـو در هـر عضوى از اعضاى من درآید، و از من جدا نشود تا دیـدارت کـنـم ، و بـا رحـمـت خود بنافرمانیت بگو از هر عضوى از اعضاى من بیرون رود و نزدیک بمن نشود تا تو را دیدار کنم ، و از دنیا بمن روزى کن ، و در آن مرا بى رغبت کن ، و آنرا از من دور مکن با رغبت من در آن اى خداى بخشاینده ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۳۱- عـَلِیُّ بـْنُ إِبْرَاهِیمَ عَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ مَحْبُوبٍ عَنِ الْعَلَاءِ بْنِ رَزِینٍ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَیَابَهَ قَالَ أَعْطَانِی أَبُو عَبْدِ اللَّهِ ع هَذَا الدُّعَاءَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَلِیِّ الْحَمْدِ وَ أَهْلِهِ وَ مُنْتَهَاهُ وَ مـَحـَلِّهِ أَخْلَصَ مَنْ وَحَّدَهُ وَ اهْتَدَى مَنْ عَبَدَهُ وَ فَازَ مَنْ أَطَاعَهُ وَ أَمِنَ الْمُعْتَصِمُ بِهِ اللَّهُمَّ یَا ذَا الْجـُودِ وَ الْمَجْدِ وَ الثَّنَاءِ الْجَمِیلِ وَ الْحَمْدِ أَسْأَلُکَ مَسْأَلَهَ مَنْ خَضَعَ لَکَ بِرَقَبَتِهِ وَ رَغِمَ لَکَ أَنـْفـُهُ وَ عـَفَّرَ لَکَ وَجـْهَهُ وَ ذَلَّلَ لَکَ نَفْسَهُ وَ فَاضَتْ مِنْ خَوْفِکَ دُمُوعُهُ وَ تَرَدَّدَتْ عَبْرَتُهُ وَ اعْتَرَفَ لَکَ بِذُنُوبِهِ وَ فَضَحَتْهُ عِنْدَکَ خَطِیئَتُهُ وَ شَانَتْهُ عِنْدَکَ جَرِیرَتُهُ وَ ضَعُفَتْ عِنْدَ ذَلِکَ قـُوَّتـُهُ وَ قـَلَّتْ حـِیـلَتـُهُ وَ انـْقـَطَعَتْ عَنْهُ أَسْبَابُ خَدَائِعِهِ وَ اضْمَحَلَّ عَنْهُ کُلُّ بَاطِلٍ وَ أَلْجـَأَتـْهُ ذُنُوبُهُ إِلَى ذُلِّ مَقَامِهِ بَیْنَ یَدَیْکَ وَ خُضُوعِهِ لَدَیْکَ وَ ابْتِهَالِهِ إِلَیْکَ أَسْأَلُکَ اللَّهُمَّ سُؤَالَ مَنْ هُوَ بِمَنْزِلَتِهِ أَرْغَبُ إِلَیْکَ کَرَغْبَتِهِ وَ أَتَضَرَّعُ إِلَیْکَ کَتَضَرُّعِهِ وَ أَبْتَهِلُ إِلَیْکَ کـَأَشـَدِّ ابـْتِهَالِهِ اللَّهُمَّ فَارْحَمِ اسْتِکَانَهَ مَنْطِقِی وَ ذُلَّ مَقَامِی وَ مَجْلِسِی وَ خُضُوعِی إِلَیْکَ بِرَقَبَتِی أَسْأَلُکَ اللَّهُمَّ الْهُدَى مِنَ الضَّلَالَهِ وَ الْبَصِیرَهَ مِنَ الْعَمَى وَ الرُّشْدَ مِنَ الْغَوَایَهِ وَ أَسـْأَلُکَ اللَّهُمَّ أَکْثَرَ الْحَمْدِ عِنْدَ الرَّخَاءِ وَ أَجْمَلَ الصَّبْرِ عِنْدَ الْمُصِیبَهِ وَ أَفْضَلَ الشُّکْرِ عـِنْدَ مَوْضِعِ الشُّکْرِ وَ التَّسْلِیمَ عِنْدَ الشُّبُهَاتِ وَ أَسْأَلُکَ الْقُوَّهَ فِی طَاعَتِکَ وَ الضَّعْفَ عـَنْ مـَعـْصـِیـَتِکَ وَ الْهَرَبَ إِلَیْکَ مِنْکَ وَ التَّقَرُّبَ إِلَیْکَ رَبِّ لِتَرْضَى وَ التَّحَرِّیَ لِکُلِّ مَا یـُرْضـِیـکَ عـَنِّی فِی إِسْخَاطِ خَلْقِکَ الْتِمَاساً لِرِضَاکَ رَبِّ مَنْ أَرْجُوهُ إِنْ لَمْ تَرْحَمْنِی أَوْ مَنْ یـَعـُودُ عـَلَیَّ إِنْ أَقـْصـَیـْتـَنـِی أَوْ مـَنْ یـَنْفَعُنِی عَفْوُهُ إِنْ عَاقَبْتَنِی أَوْ مَنْ آمُلُ عَطَایَاهُ إِنْ حَرَمْتَنِی أَوْ مَنْ یَمْلِکُ کَرَامَتِی إِنْ أَهَنْتَنِی أَوْ مَنْ یَضُرُّنِی هَوَانُهُ إِنْ أَکْرَمْتَنِی رَبِّ مَا أَسْوَأَ فـِعـْلِی وَ أَقـْبـَحَ عـَمـَلِی وَ أَقـْسـَى قـَلْبـِی وَ أَطـْوَلَ أَمَلِی وَ أَقْصَرَ أَجَلِی وَ أَجْرَأَنِی عَلَى عـِصـْیَانِ مَنْ خَلَقَنِی رَبِّ وَ مَا أَحْسَنَ بَلَاءَکَ عِنْدِی وَ أَظْهَرَ نَعْمَاءَکَ عَلَیَّ کَثُرَتْ عَلَیَّ مِنْکَ النِّعـَمُ فَمَا أُحْصِیهَا وَ قَلَّ مِنِّیَ الشُّکْرُ فِیمَا أَوْلَیْتَنِیهِ فَبَطِرْتُ بِالنِّعَمِ وَ تَعَرَّضْتُ لِلنِّقـَمِ وَ سـَهـَوْتُ عـَنِ الذِّکـْرِ وَ رَکـِبْتُ الْجَهْلَ بَعْدَ الْعِلْمِ وَ جُزْتُ مِنَ الْعَدْلِ إِلَى الظُّلْمِ وَ جَاوَزْتُ الْبِرَّ إِلَى الْإِثْمِ وَ صِرْتُ إِلَى الْهَرَبِ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْحُزْنِ فَمَا أَصْغَرَ حَسَنَاتِی وَ أَقـَلَّهـَا فـِی کـَثـْرَهِ ذُنـُوبِی وَ مَا أَکْثَرَ ذُنُوبِی وَ أَعْظَمَهَا عَلَى قَدْرِ صِغَرِ خَلْقِی وَ ضَعْفِ رُکـْنـِی رَبِّ وَ مـَا أَطـْوَلَ أَمـَلِی فـِی قِصَرِ أَجَلِی وَ أَقْصَرَ أَجَلِی فِی بُعْدِ أَمَلِی وَ مَا أَقْبَحَ سـَرِیـرَتِی وَ عَلَانِیَتِی رَبِّ لَا حُجَّهَ لِی إِنِ احْتَجَجْتُ وَ لَا عُذْرَ لِی إِنِ اعْتَذَرْتُ وَ لَا شُکْرَ عِنْدِی إِنِ ابْتُلِیتُ وَ أُولِیتُ إِنْ لَمْ تُعِنِّی عَلَى شُکْرِ مَا أُولِیتُ رَبِّ مَا أَخَفَّ مِیزَانِی غَداً إِنْ لَمْ تـُرَجِّحـْهُ وَ أَزَلَّ لِسـَانـِی إِنْ لَمْ تـُثـَبِّتـْهُ وَ أَسـْوَدَ وَجـْهـِی إِنْ لَمْ تـُبَیِّضْهُ رَبِّ کَیْفَ لِی بـِذُنـُوبـِیَ الَّتـِی سـَلَفـَتْ مـِنِّی قـَدْ هَدَّتْ لَهَا أَرْکَانِی رَبِّ کَیْفَ أَطْلُبُ شَهَوَاتِ الدُّنْیَا وَ أَبْکِی عَلَى خَیْبَتِی فِیهَا وَ لَا أَبْکِی وَ تَشْتَدُّ حَسَرَاتِی عَلَى عِصْیَانِی وَ تَفْرِیطِی رَبِّ دَعَتْنِی دَوَاعِی الدُّنْیَا فَأَجَبْتُهَا سَرِیعاً وَ رَکَنْتُ إِلَیْهَا طَائِعاً وَ دَعَتْنِی دَوَاعِی الْآخِرَهِ فَتَثَبَّطْتُ عَ.J.الْهـُدَى بـِالضَّلَالَهِ وَ الْکُفْرَ بِالْإِیمَانِ ابْنُ مَحْبُوبٍ عَنْ جَمِیلِ بْنِ صَالِحٍ أَنَّهُ ذَکَرَ أَیْضاً مِثْلَهُ وَ ذَکَرَ أَنَّهُ دُعَاءُ عَلِیِّ بْنِ الْحُسَیْنِ ص وَ زَادَ فِی آخِرِهِ آمِینَ رَبَّ الْعَالَمِینَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۸۵ روایه : ۳۱

ترجمه :
۳۱- عـبـدالرحمن بن سیابه گوید: حضرت صادق (ع ) این دعا را بمن داد (که ترجمه اش ایـنـست 🙂 (((سپاس خدائى را که خود سرپرست آن (و یا سزاوارتر بآن ) است و شایسته آن و پایان آن و در خود آن است ، هر کس او را یگانه دانست او (کردارش ) پاکست ، و هر که او را پـرستش کند بهدایت رسیده ، و هر کس فرمانش برد رستگار شده و هر که بدو پناه برد آسوده شود.
بـار خـدایـا اى صـاحـب جـود و بـزرگـى و سـتـایـش نـیـکو و سپاس ، از تو درخواست کنم درخـواسـت کـسـى که گردنش را بدرگاهت نهاده ، و بینى در برابر بخاک مالیده و چهره خـویـش را بـراى تـو بـخـاک سـائیـده و خـویـشـتـن را در مقابل تو خوار کرده ، و اشکانش از ترس تو ریزان ، و گریه راه گلویش را گرفته ، و بـگناهان خویش اعتراف دارد و خطایش او را در پیش ‍ تو رسوا ساخته ، و جنایتش او را نزد تـو زشت کرده ، و روى این جهات نیروش کم شده ، و چاره اش اندک ، و اسباب فریب از او دور شـده و هـر بـاطـلى از نـزدش نـابـود گـردیـد، و گـنـاهانش بناچار او را بخوارى در درگاهت ، و فروتنى در پیشت ، و زارى در برابرت کشانده است .
و از تـو درخـواسـت کـنـم بـار الهـا درخـواسـت کسى که مانند او باشد (یعنى من خویشتن را بـمـنـزله کسى دانم و بحالت چنین کسى در آرم ) مانند او بجانبت رو کنم ، و چون خوارى و فـروتنیش بدرگاهت خوارى و فروتنى کنم ، و چون سخت ترین زارهایش بدرگاهت زارى کنم ، بار الها پس بزبونى گفتارم و خوارى مقام و مجلسم و فروتنى در برابرت بمن ترحم فرما.
از تـو درخـواسـت کـنـم خـداونـدا هـدایـت از گـمـراهـى ، و بینایى از کورى ، و ره جوئى از بـیـراهـى ، و از تـو خـواهـم بـار خـدایا که در حال آسودگى تو را بسیار حمد کنم ، و در حـال مـصـیبت بهترین صبر را، و در جاى شکر بهترین شکرها را، و در هنگام شبهات تسلیم باشم .
و از تـو خـواهم نیرویى براى فرمانبرداریت ، و سستى در برابر نافرمانیت ، و گریز از خودت بسوى خودت ، و تقرب جوئى بدرگاهت تا آنکه خوشنود شوى ، و کاوش در هر چه ترا در برابر خشم مخلوقت از من خوشنود سازد بخاطر رضایت جوئى تو.
پـروردگـارا بـکه امیدوار شوم اگر تو بمن ترحم نکنى ، یا که بمن سر زند اگر تو دورم کـنـى یـا گـذشت چه کسى بمن سود دهد اگر تو عقابم کنى ، یا بخشش چه کسى را آرزو کنم اگر تو محرومم سازى یا چه کسى تواند مرا ارجمند کند اگر تو مرا پست کنى یا پست کردن چه کسى بمن زیان رساند آنگاه که تو مرا ارجمند کنى ؟!
پـروردگـارا چـه بد است کردارم و چه زشت است رفتارم ، و چه سخت است دلم ، و چه دراز است آرزویم و کوتاه است عمرم و (این درازى آرزو…) مرا بر نافرمانى آفریدگارم دلیر کـرده ، پروردگارا چه اندازه آزمایش و بلایت نزد من نیکو است ، و نعمتهایت بر من آشکار؟ نـعـمـتـهایت بر من بسیار است که شماره اش نتوانم و سپاسگزارى من در برابر آنها اندک اسـت ، پـس بـنعمت تو سرمست شدم و در معرض انتقام و پاداش بد تو قرار گرفتم ، یاد تو فراموشم شد، و پس از دانائى بنادانى گرائیدم ، و از عدالت بسوى ستم رفتم ، و از نـیـکـى بگناه در افتادم ، و بخاطر ترس و خوفى که پیدا کردم پا بگریز نهادم ، وه کـه چـه انـدازه انـدک و کـم اسـت حـسـنـات مـن در برابر گناهانم ؟ و چه اندازه گناهانم در برابر کوچکى جثه ام و ناتوانى اعضایم بسیار و بزرگ است ؟.
پـروردگـارا چـه انـدازه آرزویم دراز است در برابر عمر کوتاهم ، و عمرم کوتاه است در مقابل آرزوهاى دور و درازم ، و چه مقدار درون و برونم زشت است .
پـروردگـارا اگـر بـخـواهـم (براى کارهایم ) دلیلى آورم ، دلیلى ندارم ، و اگر خواهم عذرى آورم عذرى ندارم و اگر مبتلا گردم یا نعمتى بمن داده شود شکر ندارم اگر تو مرا در شـکـر آن کـمـک نـکـنـى ، پـروردگـارا چـه انـدازه مـیـزان (اعـمال ) من در قیامت سبک است اگر تو او را نچربانى ، و زبانم لرزانست اگر تو آن را ثـابـت نـکـنى ، و رویم سیاه است اگر تو او را سپید نکنى ، پروردگارا چگونه گناهان گذشته ام ارکان مرا شکسته اند؟ پروردگارا چگونه جویاى شهوتهاى دنیا هستم و بر نا امـیـد شـدنـم از رسـیـدن بـآنـها گریه کنم ، ولى گریه نکنم بر اینکه افسوسهاى بر گناهم و تقصیرم سخت و بسیار است ؟ پروردگارا دواعى دنیا مرا بسوى خود خواندند و من زود آنـهـا را اجـابـت کـردم و بـا مـیـل بـسـوى آنها رفتم ، ولى دواعى آخرت مرا بسوى خود خـوانـدنـد و مـن در اجابتش درنگ کردم و کندى ورزیدم و بدانسان که بسوى دنیا و و کالاى بـى ارزشـش ، و گیاههاى پوسیده و بر باد رفته اش ، و سراب رونده اش شتاب داشتم بسوى آخرت شتاب نکردم .
پروردگارا مرا ترساندى و تشویق نمودى و به بنده بودنم برهان آوردى ، و روزى مرا متکفل شدى پس من از ترس تو آسوده شدم ، و از تشویقى که از من کردى (در انجام فرمان تو) کوتاهى کردم ، و بکفالت تو (که از روزى من کردى ) تکیه نزدم و برهان آوردنت را خوار شمردم .
بـار خـدایـا ایـن آسـودگـى خـاطـر مـرا در ایـن دنـیـا تـرس قـرار ده (و بـتـرس و خـوف مـبـدل کـن ) و تـنـبـلى و سـسـتـى مـرا بـشـوق و نـشـاط تـبـدیـل کـن ، و بـى اعـتـنـایـى مـرا بـه بـرهـان آوردنـت بـدهـشـت و هـراس مبدل فرما، سپس مرا بدانچه از روزیت قسمت کرده اى راضى کن ، اى خداى کریم بنام عظمت از تو درخواست کنم خوشنودیت درهم شدن و اشتباه کراى فتنه .
پـروردگـارا سـپـر مـرا در بـرابـر خـطـاهـایـم محکم کن ، و درجاتم در بهشت بلند کن ، و کـردارهـایـم را پـذیـرفته کن ، و حسناتم را دو چندان و پاکیزه فرما، و بتو پناه برم از تـمامى فتنه ها آنچه آشکار است از آنها و آنچه نهانست ، و از خوراکى و نوشیدنى بسیار (و بـتـو پـنـاه بـرم ) از شـر آنـچه (اکنون ) ندانم ، و پناه مى برم بتو از اینکه با دادن دانـش نـادانـى بخرم و با بردبارى جفا کارى ، و با عدالت ستمکارى ، و با نیکى کردن (بـه پدر و مادر و نزدیکان ) بریدن از آنها، و با شکیبائى بى تابى بخرم ، و بجاى هدایت گمراهى ، و بجاى ایمان کفر بگیرم .
و از جـمـیـل بـن صـالح مـانـنـد ایـن دعـا از حـضـرت عـلى بـن الحـسـیـن عـلیـهـمـا السـلام نقل کرده و در پایانش این جمله را افزوده است : (((آمین یا رب العالمین ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۳۲- ابـْنُ مـَحـْبـُوبٍ قـَالَ حـَدَّثـَنـَا نـُوحٌ أَبُو الْیَقْظَانِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ ادْعُ بِهَذَا الدُّعـَاءِ اللَّهـُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی لَا تُنَالُ مِنْکَ إِلَّا بِرِضَاکَ وَ الْخُرُوجَ مِنْ جَمِیعِ مـَعـَاصـِیـکَ وَ الدُّخـُولَ فِی کُلِّ مَا یُرْضِیکَ وَ النَّجَاهَ مِنْ کُلِّ وَرْطَهٍ وَ الْمَخْرَجَ مِنْ کُلِّ کَبِیرَهٍ أَتـَى بـِهـَا مِنِّی عَمْدٌ أَوْ زَلَّ بِهَا مِنِّی خَطَأٌ أَوْ خَطَرَ بِهَا عَلَیَّ خَطَرَاتُ الشَّیْطَانِ أَسْأَلُکَ خَوْفاً تـُوقـِفـُنِی بِهِ عَلَى حُدُودِ رِضَاکَ وَ تَشْعَبُ بِهِ عَنِّی کُلَّ شَهْوَهٍ خَطَرَ بِهَا هَوَایَ وَ اسْتَزَلَّ بـِهـَا رَأْیـِی لِیـُجَاوِزَ حَدَّ حَلَالِکَ أَسْأَلُکَ اللَّهُمَّ الْأَخْذَ بِأَحْسَنِ مَا تَعْلَمُ وَ تَرْکَ سَیِّئِ کُلِّ مَا تـَعـْلَمُ أَوْ أَخـْطـَأُ مِنْ حَیْثُ لَا أَعْلَمُ أَوْ مِنْ حَیْثُ أَعْلَمُ أَسْأَلُکَ السَّعَهَ فِی الرِّزْقِ وَ الزُّهْدَ فِی الْکَفَافِ وَ الْمَخْرَجَ بِالْبَیَانِ مِنْ کُلِّ شُبْهَهٍ وَ الصَّوَابَ فِی کُلِّ حُجَّهٍ وَ الصِّدْقَ فِی جَمِیعِ الْمَوَاطِنِ وَ إِنْصَافَ النَّاسِ مِنْ نَفْسِی فِیمَا عَلَیَّ وَ لِی وَ التَّذَلُّلَ فِی إِعْطَاءِ النَّصَفِ مِنْ جَمِیعِ مَوَاطِنِ السَّخَطِ وَ الرِّضَا وَ تَرْکَ قَلِیلِ الْبَغْیِ وَ کَثِیرِهِ فِی الْقَوْلِ مِنِّی وَ الْفِعْلِ وَ تـَمـَامَ نـِعْمَتِکَ فِی جَمِیعِ الْأَشْیَاءِ وَ الشُّکْرَ لَکَ عَلَیْهَا لِکَیْ تَرْضَى وَ بَعْدَ الرِّضَا وَ أَسـْأَلُکَ الْخـِیـَرَهَ فـِی کـُلِّ مَا یَکُونُ فِیهِ الْخِیَرَهُ بِمَیْسُورِ الْأُمُورِ کُلِّهَا لَا بِمَعْسُورِهَا یَا کَرِیمُ یَا کَرِیمُ یَا کَرِیمُ وَ افْتَحْ لِی بَابَ الْأَمْرِ الَّذِی فِیهِ الْعَافِیَهُ وَ الْفَرَجُ وَ افْتَحْ لِی بـَابـَهُ وَ یـَسِّرْ لِی مـَخـْرَجَهُ وَ مَنْ قَدَّرْتَ لَهُ عَلَیَّ مَقْدُرَهً مِنْ خَلْقِکَ فَخُذْ عَنِّی بِسَمْعِهِ وَ بـَصـَرِهِ وَ لِسـَانـِهِ وَ یـَدِهِ وَ خـُذْهُ عـَنْ یـَمِینِهِ وَ عَنْ یَسَارِهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ وَ مِنْ قُدَّامِهِ وَ امْنَعْهُ أَنْ یَصِلَ إِلَیَّ بِسُوءٍ عَزَّ جَارُکَ وَ جَلَّ ثَنَاءُ وَجْهِکَ وَ لَا إِلَهَ غَیْرُکَ أَنْتَ رَبِّی وَ أَنَا عَبْدُکَ اللَّهُمَّ أَنـْتَ رَجَائِی فِی کُلِّ کُرْبَهٍ وَ أَنْتَ ثِقَتِی فِی کُلِّ شِدَّهٍ وَ أَنْتَ لِی فِی کُلِّ أَمْرٍ نَزَلَ بِی ثِقَهٌ وَ عُدَّهٌ فَکَمْ مِنْ کَرْبٍ یَضْعُفُ عَنْهُ الْفُؤَادُ وَ تَقِلُّ فِیهِ الْحِیلَهُ وَ یَشْمَتُ فِیهِ الْعَدُوُّ وَ تـَعـْیـَا فـِیـهِ الْأُمـُورُ أَنـْزَلْتـُهُ بـِکَ وَ شـَکَوْتُهُ إِلَیْکَ رَاغِباً إِلَیْکَ فِیهِ عَمَّنْ سِوَاکَ قَدْ فـَرَّجـْتـَهُ وَ کـَفـَیـْتَهُ فَأَنْتَ وَلِیُّ کُلِّ نِعْمَهٍ وَ صَاحِبُ کُلِّ حَاجَهٍ وَ مُنْتَهَى کُلِّ رَغْبَهٍ فَلَکَ الْحَمْدُ کَثِیراً وَ لَکَ الْمَنُّ فَاضِلًا
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۸۹ روایه : ۳۲

ترجمه :
۳۲- نـوح الیـقـظـان از حـضـرت صـادق (ع ) حـدیـث کـنـد که آن حضرت فرمود: این دعا را بـخـوان (کـه تـرجمه اش اینست ): (((بار خدایا بحق رحمتت که جز به خشنودى تو بدست نیاید از تو خواهم بیرون شدن از همه نافرمانیهایت و درآمدن در آنچه ترا خشنود سازد، و رهائى از هر گرداب و پرتگاهى (که رهائى از آن نشود) و بیرون رفتن از هر گناهى که عـمـدا از مـن سـرزده ، یـا بـه خـطـا در آن لغزش شده ، یا خاطره شیطانى براى آن در دلم افـتـاده ، از تو خواهم ترسى که مرا در مرزهاى خشنودیت نگهدارد. و هر شهوتى که هواى نـفـسـم در خـاطـره مـن انـداخـتـه بـر هـم زنـد، و راءیـى کـه مـن بـر تـجـاوز از مـرز هـلال تـو گـرفـتـه ام بـلغـزانـد، بـار خـدایـا از تـو خـواهـم رفـتـار بـبـهـتـریـن عـمـل کـه تـو دانى ، و واگذاردن هر بدى که تو مى دانى و یا از روى نادانى خود بخطا روم ، از تو خواهش گشایش در روزى و زهد در اندازه کفایت ، و از هر شبهه با بیان بیرون آیم ، و در هر حجتى بدرستى گرایم ، و در هر جا براستى سخن رانم ، و در مورد سود و زیـانـم بـا مـردم بـانـصـاف رفـتـار کـنـم ، و در برابر آن در جاى خشم و گاه خوشنودى فـروتـن بـاشـم ، و در گـفتار و کردار ستم را از کم و بیش واگذارم ، و بپایان رساندن نـعـمـتـت را در همه چیز بر خودم و شکرگزارى بر آن تا خشنود شوى و پس از خشنودى را خـواهـانـم ، و از تـو راهـنـمـائى خـواهـم بـه آنـچـه خـیـر در آن اسـت بـه اسـانـیهاى آن نه بدشواریهایش اى کریم ، اى کریم ، اى کریم ، و براى من در هر کارى که در آن گشایش و عـافیت است بگشا، و بیرون شدن از آنرا بر من آسان فرما، و براى هر یک از بندگانت کـه بـر مـن تـوانـائى مقدر کرده اى گوش و چشم و زبان و دستش را از من باز گیر، و از سـمـت راسـت و چـپ و پـشـت سـر و جلوى رویش او را نگهدارى فرما که بدى بمن نرساند، عـزیـز اسـت آنـکـس کـه بـتـو پـنـاه بـرد، و سـتـایشت والاست ، و معبودى جز تو نیست ، تو پروردگار منى و منم بنده تو، بار خدایا توئى امید من در هر گرفتارى ، و توئى مورد اعتمادم در هر سختى ، و تو در هر پیش آمدى پشت و پناهم هستى ، چه بسیار گرفتارى که دل را نـاتوان کرد، و چاره را کم کرد و دشمن را شاد ساخت ، و هر چاره اى در آن واماند و من آنـرا بـآسـتـان تـو فـرود آوردم ، و بـدرگـاه تو شکایت کردم و درباره آن از جز تو رو گرداندم و تو گشایش دادى و آنرا بر طرف کردى ، پس توئى ولى هر نعمتى و صاحب هر حاجتى ، و پایان هر رغبتى ، سپاس فراوان از آن تو است ، و براى تو است که هر چه بیشتر منت نهى .

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۳۳- عـَلِیُّ بـْنُ إِبـْرَاهـِیـمَ عـَنْ أَبِیهِ عَنِ ابْنِ أَبِی عُمَیْرٍ عَنْ مَنْصُورِ بْنِ یُونُسَ عَنْ أَبِی بَصِیرٍ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع فَقَالَ قُلِ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ قَوْلَ التَّوَّابِینَ وَ عَمَلَهُمْ وَ نُورَ الْأَنـْبـِیـَاءِ وَ صـِدْقـَهُمْ وَ نَجَاهَ الْمُجَاهِدِینَ وَ ثَوَابَهُمْ وَ شُکْرَ الْمُصْطَفَیْنَ وَ نَصِیحَتَهُمْ وَ عَمَلَ الذَّاکِرِینَ وَ یَقِینَهُمْ وَ إِیمَانَ الْعُلَمَاءِ وَ فِقْهَهُمْ وَ تَعَبُّدَ الْخَاشِعِینَ وَ تَوَاضُعَهُمْ وَ حُکْمَ الْفـُقـَهـَاءِ وَ سـِیـرَتـَهـُمْ وَ خَشْیَهَ الْمُتَّقِینَ وَ رَغْبَتَهُمْ وَ تَصْدِیقَ الْمُؤْمِنِینَ وَ تَوَکُّلَهُمْ وَ رَجـَاءَ الْمـُحـْسـِنـِیـنَ وَ بـِرَّهـُمْ اللَّهـُمَّ إِنِّی أَسـْأَلُکَ ثـَوَابَ الشَّاکـِرِینَ وَ مَنْزِلَهَ الْمُقَرَّبِینَ وَ مـُرَافـَقـَهَ النَّبـِیِّینَ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ خَوْفَ الْعَامِلِینَ لَکَ وَ عَمَلَ الْخَائِفِینَ مِنْکَ وَ خُشُوعَ الْعـَابـِدِیـنَ لَکَ وَ یـَقـِیـنَ الْمُتَوَکِّلِینَ عَلَیْکَ وَ تَوَکُّلَ الْمُؤْمِنِینَ بِکَ اللَّهُمَّ إِنَّکَ بِحَاجَتِی عـَالِمٌ غـَیـْرُ مـُعـَلَّمٍ وَ أَنـْتَ لَهـَا وَاسـِعٌ غـَیـْرُ مـُتـَکَلِّفٍ وَ أَنْتَ الَّذِی لَا یُحْفِیکَ سَائِلٌ وَ لَا یـَنـْقـُصـُکَ نـَائِلٌ وَ لَا یـَبْلُغُ مِدْحَتَکَ قَوْلُ قَائِلٍ أَنْتَ کَمَا تَقُولُ وَ فَوْقَ مَا نَقُولُ اللَّهُمَّ اجـْعـَلْ لِی فـَرَجـاً قـَرِیـبـاً وَ أَجْراً عَظِیماً وَ سِتْراً جَمِیلًا اللَّهُمَّ إِنَّکَ تَعْلَمُ أَنِّی عَلَى ظُلْمِی لِنـَفـْسـِی وَ إِسـْرَافِی عَلَیْهَا لَمْ أَتَّخِذْ لَکَ ضِدّاً وَ لَا نِدّاً وَ لَا صَاحِبَهً وَ لَا وَلَداً یَا مَنْ لَا تـُغـَلِّطـُهُ الْمـَسـَائِلُ یـَا مَنْ لَا یَشْغَلُهُ شَیْءٌ عَنْ شَیْءٍ وَ لَا سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ وَ لَا بَصَرٌ عَنْ بـَصـَرٍ وَ لَا یـُبـْرِمـُهُ إِلْحـَاحُ الْمـُلِحِّیـنَ أَسْأَلُکَ أَنْ تُفَرِّجَ عَنِّی فِی سَاعَتِی هَذِهِ مِنْ حَیْثُ أَحـْتـَسـِبُ وَ مـِنْ حـَیـْثُ لَا أَحـْتـَسِبُ إِنَّکَ تُحْیِی الْعِظَامَ وَ هِیَ رَمِیمٌ وَ إِنَّکَ عَلَى کُلِّ شَیْءٍ قـَدِیـرٌ یـَا مـَنْ قـَلَّ شـُکْرِی لَهُ فَلَمْ یَحْرِمْنِی وَ عَظُمَتْ خَطِیئَتِی فَلَمْ یَفْضَحْنِی وَ رَآنِی عـَلَى الْمـَعـَاصـِی فـَلَمْ یـَجـْبـَهـْنـِی وَ خـَلَقـَنـِی لِلَّذِی خَلَقَنِی لَهُ فَصَنَعْتُ غَیْرَ الَّذِی خـَلَقـَنـِی لَهُ فـَنـِعـْمَ الْمَوْلَى أَنْتَ یَا سَیِّدِی وَ بِئْسَ الْعَبْدُ أَنَا وَجَدْتَنِی وَ نِعْمَ الطَّالِبُ أَنْتَ رَبِّی وَ بِئْسَ الْمَطْلُوبُ أَنَا أَلْفَیْتَنِی عَبْدُکَ وَ ابْنُ عَبْدِکَ وَ ابْنُ أَمَتِکَ بَیْنَ یَدَیْکَ مـَا شـِئْتَ صـَنـَعـْتَ بـِیَ اللَّهـُمَّ هـَدَأَتِ الْأَصـْوَاتُ وَ سـَکـَنـَتِ الْحـَرَکـَاتُ وَ خَلَا کُلُّ حَبِیبٍ بِحَبِیبِهِ وَ خَلَوْتُ بِکَ أَنْتَ الْمَحْبُوبُ إِلَیَّ فَاجْعَلْ خَلْوَتِی مِنْکَ اللَّیْلَهَ الْعِتْقَ مِنَ النَّارِ یـَا مَنْ لَیْسَتْ لِعَالِمٍ فَوْقَهُ صِفَهٌ یَا مَنْ لَیْسَ لِمَخْلُوقٍ دُونَهُ مَنَعَهٌ یَا أَوَّلَ قَبْلَ کُلِّ شَیْءٍ وَ یـَا آخـِرَ بـَعـْدَ کـُلِّ شـَیْءٍ یـَا مـَنْ لَیـْسَ لَهُ عـُنْصُرٌ وَ یَا مَنْ لَیْسَ لاِخِرِهِ فَنَاءٌ وَ یَا أَکْمَلَ مـَنـْعـُوتٍ وَ یـَا أَسـْمـَحَ الْمُعْطِینَ وَ یَا مَنْ یَفْقَهُ بِکُلِّ لُغَهٍ یُدْعَى بِهَا وَ یَا مَنْ عَفْوُهُ قَدِیمٌ وَ بَطْشُهُ شَدِیدٌ وَ مُلْکُهُ مُسْتَقِیمٌ أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی شَافَهْتَ بِهِ مُوسَى یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ یَا لَا إِلَهَ إِلَّا أَنْتَ اللَّهُمَّ أَنْتَ الصَّمَدُ أَسْأَلُکَ أَنْ تُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ تُدْخِلَنِیَ الْجَنَّهَ بِرَحْمَتِکَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۹۰ روایه : ۳۳

ترجمه :
۳۳- امـام صـادق عـلیـه السـلام بـابى بصیر فرمود: بخوان (و این دعا را باو آموخت که تـرجـمـه اش چـنـیـن اسـت 🙂 (((بـار خـدایـا از تـو درخـواست کنم گفتار توبه کنندگان و کردارشان را و (نیز از تو خواهم ) نور پیمبران و راستى آنها را، و کردار ذکر گویان و یـقـین ایشانرا، و ایمان دانشمندان و فهم ایشانرا، و پرستیدن خاشعان و فروتنشیانرا، و حـکـمت فقیهان و سیره آنها را، و ترس پرهیزکاران و رغباتشانرا، و باور داشتن مؤ منان و توکل آنها را، و امید نیکوکاران و نیکیهایشانرا.
بار خدایا من از تو خواهم پاداش شاکران ، و مقام مقربان و رفاقت پیمبران را. بار خدایا از تـو خـواهـم تـرس آنـانـکـه عمل براى تو کنند، و کردار آنانرا که از تو ترسانند، و خـشـوع آنـانـکـه بـرایـت پـرسـتـش کـنـنـد، و یـقـیـن آنـان کـه بـر تـو توکل کنند؛ و توکل آنانکه بر تو گرویدند.
بـارالهـا تو بحاجت من نگفته دانائى ، و برآوردنش براى تو آسان و بى تکلیف است ، و تـوئى که هیچ سائلى تو را در سئوال دچار نسازد، و هیچ بدگوئى از (مقام ) تو نکاهد، و گـفـتـار هـیـچ بـنـده گـویـنـده مدحى بحق مدحت تو نرسد، تو آنچنانیکه خود فرمائى و برتر از آنى که ما بگوئیم .
بـار خـدایـا براى من گشایشى نزدیک قرار ده ، و مزد بزرگى بمن عطا فرما، و پوشش نـیـکو بر عیوبم کن ، بار خدایا تو دانائى که من با اینکه بر خود ستم کردم و بر نفس خـود اسـراف نـمـودم ولى بـراى تـو ضـد و هـمتا و همسر و فرزندى نگرفتم ، اى کسیکه مـسائل بسیار او را بغلط نیندازد، و اى کسى که چیزى از چیزى دیگر او را سرگرم نکند، و نـه شـنـیـدنـى از شـنـیـدنـى دیگر و نه دیدنى از دیدنى دیگر، و اصرار و پافشارى اصرار کنندگان او را بستوه نیاورد، از تو درخواست کنم که در همین ساعت بمن گشایشى دهى از جائى که گمان برم و از جائى که گمان ندارم ، توئى که استخوانهاى پوسیده را زنده کنى ، و بر هر چیز توانائى .
اى کسیکه شکر من (در برابر نعمتهایش ) اندک بود ولى باز هم مرا محروم نکرد، و خطایم بـزرگ بـود ولى رسـوایـم نـسـاخـت ، و بـر نـافرمانیها مرا دید ولى برویم نزد، و مرا آفرید براى آنچه آفرید و من جز آنچه براى آن آفریدم کردم ،
پـس چه خوب مولایى هستى تو اى آقاى من ، و بد مطلوب و خواسته شده اى هستم من که مرا یـافـتـى ، بـنـده تـو و زاده بنده کنیز توام که در برابر هستم و هر چه خواهى درباره من انجام دهى .
بار خدایا آوازهایش خاموش شده و حرکات آرام شدند، و هر دوستى با دوستش خلوت کرده و مـن بـا تو خلوت کرده ام ، توئى محبوب من ، پس نتیجه این خلوتم را با خودت در این شب آزادى از دوزخ قـرار ده ، اى کسیکه برتر از دانش او براى دانشمندى وصفى نماند (یعنى کسى از او دانشمندتر نیست ) و اى کسیکه بدون لطف او براى هیچ مخلوقى نگهبانى نیست ، اى آنـکـه پیش از هر چیز بوده و اى آنکه پس از هر چیز خواهى بود، اى کسى که عنصر (و ماده اى ) برایش نیست ، و اى کسیکه پایان او فناء ندارد (چون پایان ندارد) اى کاملترین تـوصـیـف شـدگان ، و بخشنده ترین دهندگان ، و اى کسى که بار هر زبانى که خوانده شـود آن را بـفهمد و اى کسى که گذشت او قدیم است ، و سخت گیریش سخت است ، و ملکش اسـتـوار اسـت ، تـو را بـخـوانـم بآن نامت که بدان با موسى بیواسطه سخن گفتى ، اى خـداى بـخـشـنـده ، و اى مهربان ، اى آنکه جز تو معبودى نیست ، بار خدایا توئى صمد از تو خواهم که رحمت بر محمد و آلش فرستى و برحمت خود مرا ببهشت برى ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

۳۴- مُحَمَّدُ بْنُ یَحْیَى عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَحْمَدَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ الْوَلِیدِ عَنْ یُونُسَ قَالَ قُلْتُ لِلرِّضَا ع عـَلِّمـْنـِی دُعـَاءً وَ أَوْجـِزْ فـَقـَالَ قـُلْ یـَا مَنْ دَلَّنِی عَلَى نَفْسِهِ وَ ذَلَّلَ قَلْبِی بِتَصْدِیقِهِ أَسْأَلُکَ الْأَمْنَ وَ الْإِیمَانَ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۹۲ روایه : ۳۴

ترجمه :
۳۴- یـونـس گـویـد: بحضرت رضا علیه السلام عرضکردم : دعائى کوتاه بمن بیاموز فرمود: بگو: (((یا من دلنى على نفسه و ذلل قلبى بتصدیقه اسئلک الامن و الایمان ))).

۳۵- عـَلِیُّ بـْنُ أَبـِی حـَمـْزَهَ عـَنْ بـَعْضِ أَصْحَابِهِ عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ ع أَنَّ رَجُلًا أَتَى أَمِیرَ الْمـُؤْمـِنـِینَ ع فَقَالَ یَا أَمِیرَ الْمُؤْمِنِینَ کَانَ لِی مَالٌ وَرِثْتُهُ وَ لَمْ أُنْفِقْ مِنْهُ دِرْهَماً فِی طَاعَهِ اللَّهِ عـَزَّ وَ جَلَّ ثُمَّ اکْتَسَبْتُ مِنْهُ مَالًا فَلَمْ أُنْفِقْ مِنْهُ دِرْهَماً فِی طَاعَهِ اللَّهِ فَعَلِّمْنِی دُعَاءً یُخْلِفُ عَلَیَّ مَا مَضَى وَ یَغْفِرُ لِی مَا عَمِلْتُ أَوْ عَمَلًا أَعْمَلُهُ قَالَ قُلْ قَالَ وَ أَیَّ شَیْءٍ أَقُولُ یَا أَمـِیـرَ الْمُؤْمِنِینَ قَالَ قُلْ کَمَا أَقُولُ یَا نُورِی فِی کُلِّ ظُلْمَهٍ وَ یَا أُنْسِی فِی کُلِّ وَحْشَهٍ وَ یَا رَجـَائِی فـِی کُلِّ کُرْبَهٍ وَ یَا ثِقَتِی فِی کُلِّ شِدَّهٍ وَ یَا دَلِیلِی فِی الضَّلَالَهِ أَنْتَ دَلِیلِی إِذَا انـْقـَطـَعـَتْ دَلَالَهُ الْأَدِلَّاءِ فـَإِنَّ دَلَالَتـَکَ لَا تـَنْقَطِعُ وَ لَا یَضِلُّ مَنْ هَدَیْتَ أَنْعَمْتَ عَلَیَّ فـَأَسـْبـَغـْتَ وَ رَزَقـْتَنِی فَوَفَّرْتَ وَ غَذَّیْتَنِی فَأَحْسَنْتَ غِذَائِی وَ أَعْطَیْتَنِی فَأَجْزَلْتَ بـِلَا اسـْتـِحـْقـَاقٍ لِذَلِکَ بـِفـِعـْلٍ مـِنِّی وَ لَکـِنِ ابـْتـِدَاءً مِنْکَ لِکَرَمِکَ وَ جُودِکَ فَتَقَوَّیْتُ بـِکَرَمِکَ عَلَى مَعَاصِیکَ وَ تَقَوَّیْتُ بِرِزْقِکَ عَلَى سَخَطِکَ وَ أَفْنَیْتُ عُمُرِی فِیمَا لَا تُحِبُّ فـَلَمْ یـَمـْنَعْکَ جُرْأَتِی عَلَیْکَ وَ رُکُوبِی لِمَا نَهَیْتَنِی عَنْهُ وَ دُخُولِی فِیمَا حَرَّمْتَ عَلَیَّ أَنْ عـُدْتَ عـَلَیَّ بـِفـَضـْلِکَ وَ لَمْ یـَمـْنـَعْنِی حِلْمُکَ عَنِّی وَ عَوْدُکَ عَلَیَّ بِفَضْلِکَ أَنْ عُدْتُ فِی مَعَاصِیکَ فَأَنْتَ الْعَوَّادُ بِالْفَضْلِ وَ أَنَا الْعَوَّادُ بِالْمَعَاصِی فَیَا أَکْرَمَ مَنْ أُقِرَّ لَهُ بِذَنْبٍ وَ أَعـَزَّ مـَنْ خـُضِعَ لَهُ بِذُلٍّ لِکَرَمِکَ أَقْرَرْتُ بِذَنْبِی وَ لِعِزِّکَ خَضَعْتُ بِذُلِّی فَمَا أَنْتَ صَانِعٌ بـِی فـِی کـَرَمـِکَ وَ إِقْرَارِی بِذَنْبِی وَ عِزِّکَ وَ خُضُوعِی بِذُلِّی افْعَلْ بِی مَا أَنْتَ أَهْلُهُ وَ لَا تَفْعَلْ بِی مَا أَنَا أَهْلُهُ
اصول کافى جلد ۴ صفحه : ۳۹۲ روایه : ۳۵

ترجمه :
۳۵- حضرت صادق (ع ) فرمود: مردى خدمت امیر المؤ منین علیه السلام آمد و عرض کرد: اى امـیـر مـؤ مـنـان مـن مـالى بـارث بـرده ام (وادار شـده ام ) و درهـمى از آنرا در راه اطاعت خداى عـزوجـل انـفاق نکردم ، سپس مالى از راه کسب با آن بدست آوردم و از آن نیز درهمى در اطاعت خـداونـد صـرف نـنـمودم پس دعائى بمن بیاموز که جاى آنچه را از دستم رفته بگیرد، و کارهاى گذشته ام را و اى آنچه پس از این مى کنم بیامرزد، فرمود: بگو، عرض کرد: چه بـگـویـم اى امیر مؤ منان ، فرمود: بگو چنانکه من مى گویم (سپس دعائى تعلیمش فرمود که ترجمه اش چنین است 🙂 (((اى نور من در هر تاریکى و اى وسیله انس من در هر گمراهى ، توئى راهنماى من آنگاه که راهنمائى کنى گمراه نگردد، بمن نعمت دادى و فراوان دادى ، و روزى دادى وافـر دادى ، و غـذا دادى پـس نـیـکـو غـذائى دادى و عـطـا کـردى و کـامـل دادى بى آنکه من سزاوار آن باشم بواسطه کارى که از من سرزده باشد، ولى تو بـدان آغـاز کـردى بـه خـاطر کرم وجود خودت ، و من به کمک کرم تو بر نافرمانیت نیرو گرفتم ، و بکمک روزیت بر خشمگین کردن تو نیرومند شدم ، و عمرم را در آنچه تو دوست نـدارى تـباه کردم ، و بى پروائى من بر تو و ارتکاب آنچه غدقن کرده بودى و ورود من در آنـچـه بـر مـن حـرام کـرده بـودى جـلوگـیـر تـو نـشـد از ایـنـکـه بـفـضـل خـود بـاز هـم بـمـن عـطـا کـنـى ، و بـردبـاریـت و بـازگـشـتـت بـفـضـل بر من جلوگیر من نشد که در نافرمانیت بازگشت نکنم ، پس تو بسیار بازگشت کننده بفضل هستى و من بسیار باز گرد به گناهان ، پس اى کریمتر کسیکه در برابرش بـگـنـاه اعـتـراف کـنـم و اى عـزیـزتـرین کسى که بذلت و در برابرش فروتنى شود، بـخـاطـر کرم تو است که من اعتراف بگناه خود کنم ، و بخاطر عزت تو است که بخوارى فـروتـنـى کـنـم ، پـس تو در مقام کرم خود و اقرار بگناهم با من چه خواهى کرد، و در مقام عزتت با فروتنى من بخوارى (با من چه خواهى کرد) با من کن آنچه تو شایسته آنى ، و با من مکن آنچه را من بدان سزاوارم ))).

 

دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها
دعاهای کوتاه برای همه حاجت ها

 

 

منبع : اصول کافی

نت آنجل

پاسخی بگذارید